ว แต่ทว่าของดีเช่นนี้นางไม่รังเกียจที่จะมีเอาไว้เป็นจำนวนมาก
มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นพวกเราไปกันเถอะ!”
ติดตามความรู้สึกของเสี่ยวหงเข้าไปใกล้สถานที่แห่งนั้น มู่เฉียนซีก็พบเข้ากับป้อมปราการที่ดูราวกับคบเพลิงเข้าแห่งหนึ่ง
“โบราณสถานแห่งเพลิงกลับมีของเช่นนี้อยู่ด้วย?” มู่เฉียนซีตะลึงค้าง
เสี่ยวหงซุกตัวอยู่ในอ้อมกอดของมู่เฉียนซีแล้วกล่าว “นายท่าน ศิลาวิญญาณเพลิงมีเพียงพอแล้ว พวกเราอย่าเข้าไปกันเลย สถานที่แห่งนี้ให้ความรู้สึกหนึ่งที่ไม่ดีเป็นอย่างมากกับข้า”
เมื่อมันเกี่ยวข้องกับเรื่องของความปลอดภัยของคน เสี่ยวหงเองก็ไม่ละโมบโลภมากแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “มาก็มาแล้ว บุกเข้าไปดูสักหน่อยเถอะ!”
เสี่ยวหงกล่าว “เช่นนั้นข้าจะปกป้องนายท่านให้ดีอย่างแน่นอน”
มู่เฉียนซีพุ่งไปยังป้อมปราการทรงคบเพลิงแห่งนั้น แต่นึกไม่ถึงเลยว่าจะบังเอิญยิ่งนัก หนทางที่คับแคบนั้นทำให้นางได้พบกับผู้คนกลุ่มหนึ่งเข้า
คนกลุ่มนี้ก็คือพวกไป๋เหยียนเอ๋อร์ที่ได้หายตัวไปเป็นเวลานาน
สีหน้าของข่งชัวที่มองเห็นมู่เฉียนซีนั้นไม่เป็นมิตรเป็นอย่างมาก “พวกเราหามาอย่างยาวนานถึงพบกับสถานที่แห่งนี้ แต่เจ้าเด็กนี่กลับหาได้พบไวกว่า รึว่าเฟิงอวิ๋นซิวให้เบาะแสอะไรกับเจ้า?”
ไป๋เหยียนเอ๋อร์กล่าว “ข่งชัว ถ้าหากว่านายน้อยอวิ๋นซิวรู้ละก็ คงจะไม่ปล่อยเขามาคนเดียวหรอก คงเป็นเพราะคุณชายมู่หรงบังเอิญมาพบสถานที่แห่งนี้เข้าเป็นแน่ ใช่หรือไม่?”
เป้าหมายของพ
