เฉียนซีกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ “การทดสอบ? ฟังดูท่าก็น่าสนใจอยู่บ้าง อย่างไรเสียในตำหนักตงจี๋นี้ก็น่าเบื่อเป็นอย่างมาก ข้าตอบรับการเข้าร่วมการทดสอบในครั้งนี้ของพวกเจ้าเอาไว้ก็ได้แล้ว”
มู่หรูเหยียนกล่าว “นี่เป็นโอกาสดีที่จะได้ทำการแลกเปลี่ยนกับอัจฉริยะที่มีอายุเท่า ๆ กัน ข้ารู้ว่าคุณชายจะไม่พลาดมันไปอย่างแน่นอน”
และเรื่องนี้ก็ได้จบลงไปเช่นนี้ มู่หรูเหยียนและไป๋อู๋ห่ายล้วนแต่พอใจเป็นอย่างมาก จากนั้นพวกเขาก็ได้จากไป
แต่ทว่าเฟิงอวิ๋นซิวนั้นกลับไม่ค่อยที่จะเห็นด้วย เขากล่าวขึ้น “เจ้าแน่ใจรึว่าจะไปจริง? ผู้นำกลุ่มในครั้งนี้นั้นคือธิดาศักดิ์สิทธิ์ไป๋เหยียนเอ๋อร์แล้วก็ยังมีข่งชัวอีก คนพวกนั้นจะต้องหาโอกาสลงมือกับเจ้าแน่”
“ไป๋เหยียนเอ๋อร์!” มู่หรูเหยียนได้กลายเป็นบุตรีของไป๋อู๋ห่าย สกุลของนางจึงได้เปลี่ยนไป
มู่เฉียนซีนั้นยิ่งรู้สึกสนใจมากขึ้นไปอีก “อวิ๋นซิว ได้ยินเจ้ากล่าวเช่นนี้ข้าก็ยิ่งสนใจมากขึ้นไปอีกเสียแล้ว”
“เจ้า…เจ้านี่ก็ชอบการผจญอันตรายมากเกินไปหน่อยแล้วกระมัง! ไป๋เหยียนเอ๋อร์นั้นไม่ง่ายดายนัก แม้แต่ผู้อาวุโสที่สี่ก็ยังรับมือได้ไม่ยากเท่านาง อย่างไรเสียอย่าเผชิญอันตรายให้มากจนเกินไปจะดีกว่า” เฟิงอวิ๋นซิวขมวดคิ้วเล็กน้อยและจนปัญญากับเขาผู้ที่กล้าดียิ่งนัก
