นให้จวินโม่ซีเตรียมยาเม็ดขั้นสวรรค์ส่งมาให้เพียงพอ เมื่อถึงตอนที่เขามายังแดนตะวันออกจะต้องตบรางวัลให้แก่เขาอย่างงาม
เมื่อได้ยินเช่นนี้ แน่นอนว่าจวินโม่ซีเองก็ตื่นเต้นขึ้นมาแล้ว
แม้ว่าอาหารรสเลิศในแดนตะวันออกจะมีอยู่ไม่น้อย แต่เขาค่อนข้างที่จะคิดถึงอาหารที่มู่เฉียนซีลงมือปรุงด้วยตัวเองเสียมากกว่า เด็กสาวผู้นี้ได้หายตัวไปนานมากแล้ว
เมื่อนึกถึงเรื่องกินขึ้นมาพลังในการทำงานของหัวหน้านักปรุงยาใหญ่จวินโม่ซีก็พุ่งขึ้นไปเต็มสิบส่วน ไม่นานนักก่อนที่การแลกเปลี่ยนใต้ดินจะเริ่มขึ้นเขาก็ได้ส่งยาเม็ดมาให้มู่เฉียนซีอย่างมากพอ
ในตอนนี้มู่เฉียนซีร่ำรวยเป็นอย่างมาก นางพกรอยยิ้มที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจที่จะกวาดเอาสมุนไพรวิญญาณทั้งหมดในการแลกเปลี่ยนใต้ดินนั้น ก่อนจะกล่าวกับเฟิงอวิ๋นซิวว่า “อวิ๋นซิว พวกเราไปกันเถอะ!”
ซวนอีมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเป็นอย่างมากชนิดหนึ่ง “เจ้าหนูนี่คงจะไม่ซื้อสมุนไพรวิญญาณอย่างมือเติบอีกกระมัง! บนตัวข้ามิได้มีสมุนไพรวิญญาณมากมายเช่นนั้นนะ”
เห็นได้ชัดเจนเป็นอย่างยิ่งเลยว่าความมือเติบของมู่เฉียนซีได้ทำให้ซวนอีหวาดหวั่นเป็นอย่างมากเสียแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าวถามขึ้น “อวิ๋นซิว เจ้าทำใจไม่ได้หรือ?”
“แน่นอนว่าสิ่งที่ได้กล่าวไปนั้นต้องไม่คืนคำ ข้าไม่เสียดายหรอกแต่ทว่าที่ตัวข้านั้นมียาเม็ดไม่มากจริง ๆ เกรงว่าคงจะทำให้เฉียนเยี่ยผิดหวังเสียแล้ว”
งานแลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณใต้ดินนั้นสามา
