วเช่นนี้ ชื่อเสียงของเสี่ยวไป๋นั้นก็ช่างทำให้ผู้คนหวั่นกลัวยิ่งนัก
มู่เฉียนซีถามขึ้น “อวิ๋นซิว นี่จะมิใช่ว่าเจ้าพาหมาป่าเข้าบ้านหรอกหรือ?”
“นั่นก็ไม่เป็นไร!”
“เจ้ามองโลกแง่ดีดีนี่”
อย่างไรก็ตามพวกเขาทั้งสองก็ไม่ได้นำแผ่นเหล็กแผ่นนั้นออกมาศึกษาต่อ และเฟิงอวิ๋นซิวก็ได้กล่าวขึ้นว่า “ยาเม็ดนั่นเจ้าเป็นผู้ที่สกัดออกมา แผ่นเหล็กนี้ก็มอบให้เจ้าเก็บรักษาเอาไว้ก่อน”
มู่เฉียนซีพยักหน้ากล่าว “ได้สิ!”
อาการบาดเจ็บของเฟิงอวิ๋นซิวนั้นยังไม่หายดี ก็เลยไม่ได้รีบร้อนกลับไปยังตำหนักตงจี๋ซึ่งเป็นสถานที่ที่ซุ่มซ่อนความอันตรายที่อันตรายเป็นที่สุด ดังนั้นพวกเขาจึงได้หยุดอยู่ที่เมืองโอสถเป็นการชั่วคราวเพื่อรองานชุมนุมแลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณใต้ดินครั้งใหญ่
มู่เฉียนซีได้ข่าวมาว่าในสถานที่แลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณแบบใต้ดินนั้นสามารถใช้เพียงยาเม็ดไปแลกเปลี่ยนได้เท่านั้น ต่อให้มีเงินทองมากขนาดไหนก็ไม่สามารถที่จะต่อรองพูดคุยกันได้
ต้องใช้ยาเม็ดจึงจะสามารถแลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณได้ แน่นอนว่ามันไม่ใช่สมุนไพรวิญญาณธรรมดาทั่วไป มู่เฉียนซีสนใจมันเป็นอย่างมาก
หลายวันมานี้มู่เฉียนซีเอาแต่เก็บตัวแล้วสกัดยาเม็ด พลังวิญญาณของนางในตอนนี้เพียงพอแค่สามารถสกัดยาเม็ดระดับปฐพีได้เท่านั้น ส่วนการสกัดยาเม็ดขั้นสวรรค์นั้นแทบไร้ซึ่งอัตราความสำเร็จ
แต่ทว่าหัวหน้าหอหมอปีศาจนั้นมีโอสถอย่างไม่ขาดมือแน่นอน
มู่เฉียนซีได้ส่งข่าวไปหาโม่จิ่
