้าเด็กนี่อันตรายเกินไปนัก โม่จิ่นพึมพำกับตนเอง
โม่จิ่นนั้นไม่ยอมและได้ต่อสู้กับเฟิงอวิ๋นซิวอีกครั้ง ส่วนมู่เฉียนซีก็ได้สกัดยาหัวใจมหาจักรพรรดิเสร็จออกมาเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เสียงกระทบกระแทกที่ด้านนอกนั้นไม่เบา คงจะมีผู้ที่ได้กลิ่นยาเม็ดนี้แล้วรีบมุ่งเข้ามา
ปรากฏว่าเมื่อมู่เฉียนซีเดินออกไปก็เห็นเงาร่างสีม่วงและสีดำพุ่งตัดกันไปมาอยู่กลางอากาศ
ปัง! เสียงหนึ่งดังขึ้น เงาร่างสีม่วงนั้นได้ถูกโจมตีกระเด็นลอยออกมา
เฟิงอวิ๋นซิวกล่าว “เจ้าแพ้แล้ว!”
“บัดซบ!” โม่จิ่นหงุดหงิดเป็นที่สุด
มู่เฉียนซีเองก็ตะลึงงันที่โม่จิ่นกับเฟิงอวิ๋นซิวได้สู้กันขึ้นมา
เมื่อเห็นว่าโม่จิ่นยังไม่ยอมและต้องการที่จะพุ่งเข้าไปอีกนั้น มู่เฉียนซีก็ได้เปิดปากกล่าวขึ้น “อวิ๋นซิว การประมูลใหญ่กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว พวกเราควรที่จะออกเดินทางแล้วหรือไม่?”
เมื่อได้ยินเสียงเสียงนี้ สายตาของเหล่าผู้คนต่างจับจ้องไปที่ตัวของเด็กหนุ่มผู้ที่เดินออกมานี้
เด็กหนุ่มผู้นี้ไม่ได้งดงามเท่านายน้อยอวิ๋นซิวแต่เขาก็หล่อเหลาเป็นอย่างยิ่ง
เขาคงมิใช่นักปรุงยาผู้ที่สกัดยาหัวใจมหาจักรพรรดิออกมาหรอกกระมัง? นี่ล้อเล่นอะไรกัน?
เกรงว่าอายุของเขาจะยังน้อยกว่านายน้อยอวิ๋นซิวเสียอีก!
