เมืองโอสถอย่างปลอดภัยไร้ซึ่งนักฆ่าตามไล่ล่า
ครั้นแล้วพวกเขาจึงเข้ามาในเมืองโอสถได้อย่างราบรื่น
ตำหนักตงจี๋มีเงินทองมากและอิทธิพลก็มากด้วยเช่นกัน ดังนั้นเพื่อไม่ทำให้นายน้อยของพวกเขาน้อยหน้าผู้ใด ซวนอีจึงได้เหมาโรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดในเมืองโอสถให้กับนายน้อย
ในเมืองโอสถที่ทุกซอกทุกมุมเต็มไปด้วยยาลูกกลอนแห่งนี้ การเหมาโรงเตี๊ยมที่ดีที่สุดเช่นนี้ต้องจ่ายเงินไปไม่น้อย และสิ่งนี้ยิ่งทำให้มู่เฉียนซีตัดสินใจรีดไถพวกเขามากขึ้น
เมื่อมาถึงเมืองโอสถมู่เฉียนซีก็ให้เฟิงอวิ๋นซิวพักฟื้น
มู่เฉียนซีมองไปที่ซวนอี และกล่าวว่า “ท่านองครักษ์ ได้เวลาที่ท่านจะทำตามสัญญาแล้ว ตอนนี้ข้าจะออกไปหาซื้อสมุนไพรวิญญาณสักหน่อย”
“ข้าจะดูแลนายน้อย ซวนเอ้อร์จะไปเป็นเพื่อนเจ้า”
มู่เฉียนซีหรี่ตายิ้มพลางกล่าว “ได้! ใครไปก็ได้ ขอแค่มีคนจ่ายเงินให้ข้าก็พอแล้ว”
สิ่งที่เมืองโอสถไม่ขาดแคลนนั่นก็คือร้านขายยา มู่เฉียนซีกวาดซื้อแต่ละร้าน สมุนไพรวิญญาณทุกอย่างที่นางชื่นชอบนางไม่ปล่อยให้หลุดมือแม้แต่ต้นเดียว
“เอาต้นนี้ ต้นนี้ แล้วก็ต้นนี้ด้วย…”
“สมุนไพรฝั่งนี้ข้าเหมาหมด”
“……”
ซวนเอ้อร์รู้สึกว่ายิ่งมู่เฉียนซีใช้เงินมากเท่าไหร่ก็ยิ่งดี ถึงอย่างไรเสีย ชีวิตของนายน้อยก็ไม่สามารถวัดได้ด้วยเงินทอง
ก่อนการประมูล ซวนอีได้อยู่เป็นเพื่อนนายน้อยที่กำลังพักฟื้นอยู่ ส่วนซวนเอ้อร์ก็ไปเดินซื้อของกับมู่เฉียนซี
ซวนเอ้อร์แอบวิจารณ์อยู่ในใจว่า ‘เป็นบุ
