ว “เด็กหนุ่มเช่นเจ้า คงจะไม่ฉวยโอกาสฉกฉวยประโยชน์จากผู้อื่นหรอกกระมัง เอาเถอะ ต่อให้เจ้าคิดจะฉวยโอกาสเอาประโยชน์ พวกข้าก็จำต้องยอมแล้ว”
ดวงตาสีอำพันที่น่ามองคู่นั้นของเฟิงอวิ๋นซิวจ้องไปที่มู่เฉียนซี และกล่าวว่า “เงื่อนไขอันใด?”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “เมืองโอสถกำลังจะเปิดการประมูล แต่ทั้งเนื้อทั้งตัวข้าไม่มีเงินทองเพียงพอ ฉะนั้น เริ่มตั้งแต่ย่างเท้าก้าวเข้าสู่เมืองโอสถ ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของข้า ต้องเป็นหน้าที่ของพวกเจ้าที่จะรับผิดชอบ เป็นเช่นไร?”
มู่เฉียนซีมองเฟิงอวิ๋นซิวอย่างพิจารณา และกล่าวว่า “ดูจากเสื้อผ้าอาภรณ์ที่พวกเจ้าสวมใส่กับพลังความแข็งแกร่งของพวกเจ้าแล้ว ก็คงไม่ใช่คนที่ไร้เงินทองแต่อย่างใดใช่ไหมล่ะ?”
ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม นางก็ไม่มีทางยอมให้เฟิงอวิ๋นซิวโดนพิษจนตายแน่
ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นนายน้อยแห่งตำหนักตงจี๋ แต่เขาก็ไม่เคยคิดที่จะทำร้ายนาง อีกทั้งยังเคยช่วยชีวิตนางเอาไว้ด้วย
ช่วยชีวิตเพื่อตอบแทนที่เขาได้เคยช่วยชีวิตเอาไว้ ฉวยโอกาสเอาประโยชน์สักเล็กน้อยก็ไม่เลว เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เขาสงสัยในการช่วยคนอื่นอย่างไร้เหตุผล
พวกเขาตกใจนิ่งอึ่งชั่วขณะ เงื่อนไขนี้มันง่ายมากสำหรับพวกเขา เขากล่าว “เรื่องนี้ไม่มีปัญหา แต่เจ้าอย่าได้คุยโวโอ้อวดไปเรื่อยก็แล้วกัน หากว่าเจ้ารักษานายน้อยของข้าไม่ได้และยังถ่วงเวลาอีกละก็ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครข้าก็จะฆ่าเจ้า”
