นนี้ก็ตกใจผงะไปครู่หนึ่ง “นึกไม่ถึงเลยว่าสาวน้อยอายุน้อยเช่นนี้อย่างเจ้าก็มีความสนใจในกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ด้วย แต่ว่า มหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพในตำนานเช่นนั้น หากเจ้าต้องการจะครอบครองแล้วละก็ ด้วยพลังความแข็งแกร่งของเจ้าในตอนนี้คงยังไม่พอ”
“อีกอย่าง ตลอดเวลาสิบกว่าปีที่ผ่านมา ตำหนักตงจี๋ได้ทุ่มเททรัพยากรไปมากมายเพื่อตามหากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ในดินแดนสี่ทิศ พวกเขาปรารถนาที่จะคว้ากระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์มาให้ได้ หากเจ้ามีความคิดสนใจกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์ ถึงแม้ว่าเจ้าจะได้เบาะแสมา มันก็ทำให้เจ้าตกอยู่ในอันตรายได้”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าวว่า “ขอบคุณท่านลุงเซียวที่เตือนข้า ในเมื่อท่านลุงเซียวกล่าวเช่นนี้ เช่นนั้นก็คงจะไม่ได้เบาะแสอันใดแล้ว ข้าก็คงต้องล้มเลิกความคิด”
หัวหน้าตำหนักเซียว มองนางพลางกล่าว “หากเจ้าคิดเช่นนี้ก็ดีแล้ว ข้าพาเจ้าเด็กคนนี้กลับก่อนก็แล้วกัน หากมีเวลาก็มาเที่ยวที่ตำหนักเซียวอวิ๋นได้”
“ใช่! ต้องมาให้ได้นะ!” เซียวโม่กล่าวด้วยความตื่นเต้น
สุดท้ายเขาก็ถูกท่านพ่อของตนเองลากตัวไป และอันตรธานหายไป
เย่เฉินกล่าวถามว่า “นายท่าน ท่านหัวหน้าตำหนักไม่มีเบาะแสจริง ๆ หรือขอรับ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านลุงเซียวเป็นผู้ที่เก็บซ่อนอารมณ์และความรู้สึกไม่ได้จริง ๆ การแสดงออกของเขาแสดงให้เห็นว่าเขารู้เรื่องบางอย่างมา แม้แต่เจ้าก็ยังดูออก ข้าเองก็ดูออกเช่นกัน”
เย่เฉินกล่าว “
