ารณ์เหรอ! ข้าจะไปกับเจ้าด้วย!”
“ไปสองคน เป้าหมายใหญ่เกินไป ข้าชอบไปคนเดียวมากกว่า”
คาดว่าตอนนี้มู่หรูเหยียนคงจะหาโอกาสเอาชีวิตนางอยู่ตลอดเวลา เรื่องที่เซียวโม่กับนางรู้จักกันมู่หรูเหยียนก็รู้
หากเจ้าหมอนี่ไปด้วยเขาต้องพลอยซวยไปด้วยเป็นแน่
เซียวโม่ก็ไม่ก่อความวุ่นวายแล้ว เขาเองก็รู้สึกว่าฝีมือในการหลอมอาวุธของเขานั้นต้องพัฒนาขึ้นให้ดีกว่าเดิม
เขากล่าว “ท่านพ่อ ข้าจะกลับไปกับท่าน!”
ท่านพ่อเซียวกล่าวด้วยความดีอกดีใจว่า “เช่นนี้สิถูก!”
ในขณะที่หัวหน้าตำหนักเซียวอวิ๋นจะจากไป มู่เฉียนซีก็กล่าวขึ้นว่า “ท่านหัวหน้าตำหนักเซียว ข้ามีเรื่องบางอย่างอยากจะขอคำแนะนำจากท่าน”
หัวหน้าตำหนักเซียวยิ้มพลางกล่าว “สาวน้อย เรียกข้าว่าท่านลุงเซียวก็พอ ไม่จำเป็นต้องเกรงอกเกรงใจเช่นนั้นก็ได้!”
มู่เฉียนซีกล่าวถาม “ไม่ทราบว่า ท่านลุงพอจะรู้เรื่องกระบี่มังกรเพลิงพิฆาตวิญญาณที่เป็นกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์หรือไม่”
หัวหน้าตำหนักหนึ่งที่เป็นถึงกองกำลังระดับสองออกมาตามหาบุตรชายตนด้วยตนเองเช่นนี้ แสดงว่าเขาเอาใจใส่บุตรชายของตนเองมาก
ถึงแม้ว่าเพิ่งจะเจอหน้ากัน แต่พฤติกรรมของเขากับเซียวโม่นั้นไม่ได้ต่างกัน ทั้งสองล้วนแต่มีไมตรีจิตไม่ใช่คนที่มีแผนการใดอยู่ในใจ
ในฐานะที่ตำหนักเซียวอวิ๋นเป็นกองกำลังหลอมอาวุธอันดับหนึ่งของแดนตะวันออก พวกเขาคงจะเข้าใจทุกอย่างเกี่ยวกับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์นิรันดร์
หัวหน้าตำหนักเซียวได้ยินเช่
