ขึ้นและปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า ดอกไม้เหล่านี้มีรูปร่างเหมือนหัวใจเก้าร้อยเก้าสิบเก้าดวง
ดวงตาทั้งสองข้างของเหยียนเซี่ยฉีเป็นประกายและกล่าวว่า “พี่เย่ ช่างโรแมนติกยิ่งนัก”
ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่โรแมนติกมาก ในขณะที่ราชาจิ่วเยี่ยกอดคนรักของตนเองเอาไว้และทั้งสองก็จุมพิตกันอย่างรักใคร่
แต่…
จอมภูตธาตุไฟเหล่านั้นที่ซ่อนตัวอยู่ในเมืองเย่เซี่ย ตอนนี้กลับกำลังทุกข์ยาก
“ท่านจื่อโยว พลังวิญญาณของข้ากำลังจะหมดลงแล้ว”
“ท่านจื่อโยว…”
“……”
ฉากที่โรแมนติกและสวยงามเช่นนี้ สามารถระดมผู้บำเพ็ญภูตธาตุไฟได้ไม่น้อยเลย
ภาพทิวทัศน์ที่งดงามกลางอากาศเช่นนี้ช่างบีบคั้นพลังวิญญาณยิ่งนัก หากต้องการที่จะทำออกมาคงมิใช่เรื่องที่เบาสบายธรรมดาทั่วไป
จื่อโยวกล่าว “เจ้าต้องอดทนไว้ หากไม่มีสมุนไพรวิญญาณก็กินยาเม็ดเสริม หากไม่สำเร็จละก็ ข้าจะทำลายพวกเจ้า”
ค่ำคืนแสนโรแมนติกที่ตนเองวางแผนไว้ หากมีอะไรผิดพลาดจนทำให้ฝ่าบาทของพวกเขาไม่พอใจละก็ ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะถูกโยนไปที่รกร้างแห่งไหนกัน!
ชิงเฉินยืนดูละครอยู่ด้านข้าง “หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้? เจ้าก็ไม่ควรที่จะคิดออกมาให้มันยากขนาดนั้น”
จื่อโยวกล่าว “จิ่วเยี่ยมิใช่คนธรรมดาทั่วไป ย่อมต้องใช้วิธีที่โรแมนติกที่สุดในการฉลองวันเกิดกับสาวน้อยคนงาม”
จิ่วเยี่ยเองคิดเรื่องพวกนี้ไม่ออกอย่างแน่นอน ดังนั้นผู้ที่อยู่เบื้องหลังจึงเป็นจื่อโยวนั่นเอง
สำหรับเรื่องนี้ จื่อโยวนั้นเก่งมาก แต่
