เจ้าเมืองอันได้ประกาศไปทั่วทั้งทุ่งรกร้างว่าเขาได้ยอมจำนนแก่เมืองเย่เซี่ย
ใช่แล้ว! ยอมจำนน!
จ้าวแห่งทุ่งรกร้างที่อยู่ตระหง่านมานับพันปีได้ยอมจำนนแก่เมืองเย่เซี่ย อีกทั้งยังเป็นฝ่ายที่เข้าไปยอมจำนนเองด้วย
ทุกคนต่างเกิดความโกลาหลขึ้นมาและรู้สึกได้ถึงความเหลือเชื่อ
เจ้าเมืองอันเองก็โล่งอกไปหนึ่งเปราะ ในที่สุดความอดกลั้นอย่างยาวนานก็ได้สิ้นสุดลงหลังจากที่เขาประกาศเรื่องนี้ออกไป
เขาไม่อยากตาย มีเพียงแต่ยอมฟังคำสั่งเท่านั้นจึงจะสามารถมีชีวิตรอดไปได้
เขายังคงเป็นเจ้าเมืองของเมืองแห่งความโกลาหลอยู่เช่นเดิม เย่เฉินมิได้ฆ่าเขาแต่ทว่าได้ควบคุมเขาเอาไว้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว
จากนั้นเย่เฉินก็ได้ประกาศเตือนต่อเมืองใหญ่ต่าง ๆ ในเมืองแห่งความโกลาหล
จะยอมจำนนหรือจะถูกลบล้าง ให้พวกเจ้าเลือกเอาเอง!
เมืองแห่งความโกลาหลยอมจำนนแล้ว ไหนเลยที่พวกเมืองเล็ก ๆ เหล่านั้นจะกล้าต่อต้าน เช่นนั้นแล้วจึงพากันยอมจำนนไปไม่น้อย
สำหรับผู้ที่ไม่ยอมจำนน การปฏิบัติการลอบสังหารที่น่ากลัวนั้นเจ้าเมืองแห่งความโกลาหลไม่อาจที่จะแบกรับเอาไว้ได้ และแน่นอนว่าผู้อื่น ๆ ก็ไม่สามารถที่จะแบกรับเอาไว้ได้เช่นกัน
เมืองเย่เซี่ยนั้นมีผู้แข็งแกร่งที่ลึกลับถึงสองคน และพลังความสามารถนั้นก็มากเกินกว่าระดับมหาจักรพรรดิขั้นที่หก
เมืองเย่เซี่ยมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์จำนวนนับไม่ถ้วน การถูกเหล่าสัตว์รุมโจมตีมิใช่สิ่งที่บุคคลทั่วไปจะสามารถรับได้ไหว
ทั้งพ
