ิษและยาเม็ดของเมืองเย่เซี่ยยิ่งทำให้ผู้คนตกตะลึงเข้าไปอีก
ไม่ว่าจะเป็นพลังอันน่ากลัวของเมืองเย่เซี่ยหรือการที่ไม่สามารถอดทนต่อแรงจูงใจของยาเม็ดได้ เมืองใหญ่ต่าง ๆ ในทุ่งรกร้างได้พากันมายอมจำนนถึงสองสามเมืองติด ๆ
พื้นที่แห่งนี้โกลาหลวุ่นวายนัก หากเย่เฉินต้องการที่จะควบคุมทั้งหมดเอาไว้จะต้องใช้พละกำลังอย่างมหาศาลเป็นแน่
แต่ทว่าเขากลับยินดีจะยอมรับมันเอาไว้ เห็นอยู่ชัดเจนว่าเมื่อก่อนหน้าไม่นานมานี้เขายังไม่มีกำลังเลยแม้แต่น้อย แต่มาตอนนี้เขามีความสามารถที่จะปกป้องผู้ที่ตนเองรักใคร่ได้แล้ว เช่นนี้แล้วจะไม่ทำสุดความสามารถได้หรือ?
มู่เฉียนซีเป็นเถ้าแก่ที่เลวร้ายเป็นอย่างมาก เรื่องที่ยุ่งยากก็ได้โยนให้เย่เฉินและมู่อีจัดการไปเสีย
ส่วนนางน่ะเหรอ นางก็ไปฝึกฝนอย่างเอื่อยเฉื่อยสบายใจ
มู่เฉียนซีมองไปทางกู้ไป๋อีแล้วกล่าว “เสี่ยวไป๋ ให้ข้าได้ขอคำแนะนำจากพลังความสามารถของมหาจักรพรรดิยอดยุทธิ์ขั้นที่เก้าสักหน่อยเถอะ!”
กู้ไป๋อีถามกลับ “คุณหนูใหญ่แน่ใจ?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าแล้วกล่าว “ใช่แล้ว! แน่ใจ แต่ทว่าต้องมีชิงอิ่งเข้าร่วมด้วย ไม่ว่าเจ้าจะแพ้หรือว่าชนะ ข้าจะไม่บังคับให้เจ้าอยู่ต่อ”
“และแน่นอนว่ายังต้องมีเสี่ยวหงกับอู๋ตี้ด้วย!”
มู่เฉียนซีได้อัญเชิญเสี่ยวหงและอู๋ตี้ออกมา แต่ทว่าอู๋ตี้นั้นกลับไม่มีความสุขเป็นอย่างมาก
“โอย! ทำไมต้องระเบิดไอ้บัดซบนั่นด้วย แก่นวิญญาณสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับเจ็ดของข้า อาหา
