รของข้า”
เมื่ออู๋ตี้ได้พบเห็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่มีระดับสูงกว่าตนเอง มันมิได้เกรงกลัวพวกมัน แต่มันกำลังเฝ้ามองแก่นวิญญาณของพวกนั้น
ไม่ง่ายเลยที่จะได้พบเจ้าตัวที่มีระดับสูง แต่นึกไม่ถึงเลยว่าผู้เป็นนายของมันจะระเบิดมันทิ้งเสีย
มู่เฉียนซีแสยะมุมปากเล็กน้อยแล้วกล่าว “แมลงป่องนั้นมีพิษร้าย เจ้ากัดแก่นวิญญาณของมันเข้าไปก็เกรงว่าจะทำให้ท้องไส้เจ้าพังเข้า”
เสี่ยวหงเองก็กล่าว “เจ้าตะกละนี่ ช่างไม่คิดชีวิตเลยจริง ๆ”
มู่เฉียนซีโบกมือแล้วกล่าว “เอาล่ะ! พวกเราทั้งสี่ร่วมมือกันต่อสู้กับยอดฝีมือผู้แข็งแกร่งให้ดีสักครานึงเถอะ!”
“โอกาสเช่นนี้หาได้ยากยิ่งนัก!”
“ได้!”
ตูม!
พลังอันน่าหวั่นพรึงได้ระเบิดขึ้นกลางเมืองเย่เซี่ย
เจตจำนงกระบี่อันเย็นเยียบนั้นทำให้ผู้คนรู้สึกตัวสั่น
เมืองที่มีระยะห่างออกไปไกลจากเมืองเย่เซี่ยก็ยังสามารถที่จะรู้สึกได้ถึงพลังนี้
เมืองเย่เซี่ยมีผู้แข็งแกร่งที่น่ากลัวเป็นอย่างมากผู้หนึ่ง พวกเขาไม่อาจที่จะไปล่วงเกินได้อย่างแน่นอน
พลังของกู้ไป๋อีคมกริบเหมือนดั่งกระบี่ ส่วนชิงอิ่งนั้นถึงแม้ว่าจะมีพลังที่แข็งแกร่งแต่กลับนิ่งสงบราวกับท่อนไม้ก็มิปาน
ปัง ปัง ปัง!
ณ สถานที่ที่ห่างออกไปไม่ไกลมากนัก มีเงาร่างหลายเงาร่างกำลังพุ่งผ่านไป
“กลิ่นอายนั้น เป็นกลิ่นอายของท่านกู้”
“เจตจำนงกระบี่นี้ไม่ผิดแน่ ในที่สุดก็พบตัวท่านกู้เข้าแล้ว”
“……” พวกเขาใช้ความรวดเร็วในระดับที่เร็วที่สุดมุ่งหน้าไปยังเม
