ืองเย่เซี่ย
หลังจากที่ได้เข้าไปในขอบเขตที่พวกมู่เฉียนซีต่อสู้กันอยู่นั้น พวกเขาก็เห็นว่ามีคนนำสัตว์ศักดิ์สิทธิ์มาล้อมท่านกู้ผู้สูงศักดิ์ของพวกเขาอยู่ พวกเขาจึงได้รีบพุ่งเข้าไป
“บังอาจ!”
ไม่ทันรอให้พลังของพวกเขาเข้าใกล้มู่เฉียนซี กระบี่นั้นก็ป้องกันการโจมตีของพวกเขาเอาไว้
เสียงอันเย็นยะเยือกได้ลอยมา “พวกเจ้ามาแล้ว”
ท่านกู้กลับป้องกันการโจมตีของพวกเขาเอาไว้ เสียงอันเย็นยะเยือกนั้นทำให้จิตใจของพวกเขารู้สึกหนักอึ้ง
พวกเขาลงจากกลางอากาศมาสู่พื้นอย่างรวดเร็วแล้วกล่าวขึ้น “ท่านกู้!”
กู้ไป๋อีขมวดคิ้วเล็กน้อย เขายังไม่ได้ตัดสินใจที่จะจากไป แต่นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะเป็นฝ่ายเข้ามาหาเขา
น้อยนักที่ท่านกู้จะเผยอารมณ์ออกมา แต่การแสดงออกมาเพียงเล็กน้อยนี้กลับทำให้พวกเขารู้ว่าพวกเขาได้ทำให้ท่านกู้โกรธเข้าเสียแล้ว
พวกเขาทำอะไรผิดไปกันแน่?
“พวกเจ้ามาทำอะไร?” กู้ไป๋อีถามขึ้น
“ช่วงที่ผ่านมาท่านกู้ไม่อยู่ ท่านผู้อาวุโสก็ยิ่งอาละวาดหนักขึ้นเรื่อย ๆ พวกเรามาเชิญให้ท่านกลับไปควบคุมดูแล” หนึ่งในพวกนั้นกล่าวขึ้นมาด้วยเสียงทุ้มต่ำ
สีหน้าของกู้ไป๋อีเปลี่ยนเป็นเย็นยะเยือก เขากล่าว “ข้ารู้แล้ว”
ผู้อาวุโสได้ทำลายล้างสามตระกูลนักปรุงยาไป และด้วยนิสัยของเด็กสาวผู้นี้หากต่อไปในภายหน้าเย่เฉินต้องการที่จะเผชิญหน้ากับท่านผู้อาวุโส นางจะไม่นั่งนิ่งดูดายแน่
ดังนั้นแล้วจะให้พวกเขาแข็งแกร่งต่อไปเช่นนี้ไม่ได้ เขาควรที่จะกล
