รเสียพวกเขาก็เป็นถึงมหาจักรพรรดิแห่งภูตขั้นสูง ก็ยังนับได้ว่าพอมีอะไรอยู่บ้าง
จากนั้นก็ได้นำแก่นวิญญาณของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์แต่ละชนิดออกมา แก่นวิญญาณเหล่านี้สามารถเพิ่มระดับขั้นให้แก่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ของนางได้
อู๋ตี้ร้องเสียงแหลมขึ้นมา “ฮ่าฮ่าฮ่า! เจ้าเป็นคนดี ข้านี่รักเจ้ายิ่งนัก”
เมื่ออู๋ตี้เห็นแก่นวิญญาณเข้ามันก็ไร้ซึ่งการควบคุมตนเองใด ๆ ทั้งสิ้น มันกลับกล้าบอกรักกับกู้ไป๋อีไปอีก
ส่วนลูกสมุนเหล่านั้นของกู้ไป๋อีก็ได้กลายเป็นก้อนศิลาไปเสียแล้ว
ท่านกู้…ท่านกู้ นี่ท่านกำลังปล้นชิงกันนี่!
ท่านไปเรียนรู้ที่จะปล้นชิงมาตั้งแต่เมื่อไรกัน!
หลังจากที่กู้ไป๋อีปล้นชิงลูกสมุนของตนเองอย่างเปิดเผย สีหน้าของกู้ไป๋อีก็ยังคงเย็นยะเยือกอยู่เช่นเดิมและได้โยนแหวนมิติคืนให้แก่พวกเขาไป
มุมปากของมู่เฉียนซีแสยะออกเล็กน้อย ดูเหมือนว่า…ดูเหมือนว่ากู้ไป๋อีนั้นจะถูกนางพาให้เสียคนเข้าเสียแล้ว
แต่เมื่อมองดูสมุนไพรวิญญาณตรงหน้าเหล่านี้ นางชอบมันเป็นอย่างมาก ก็เลยถือเอาพวกมันเป็นค่าโอสถที่เสี่ยวไป๋จ่ายมาก็แล้วกัน!
แก่นวิญญาณของสัตว์ศักดิ์สิทธิ์นั้นอู๋ตี้ไม่ยอมที่จะคืนกลับไป
เมื่อถูกผู้เป็นนายของตนปล้นชิงไปพวกเขาเองก็ไม่กล้าส่งเสียงออกมาสักคำ จึงได้แต่กล่าวสะกดจิตตนเองว่า จะต้องเป็นภาพลวงตา ท่านกู้ผู้สูงศักดิ์จะมาปล้นชิงพวกเราได้อย่างไรเล่า?
ในที่สุดเขาก็กำลังจะไปแล้ว สิ่งของที่เขานำติดตัวมานั้นได้ถูกฟ้าผ่าเสียจนหม
