ตูม! เสียงดังสนั่นขึ้น
กระบี่เล่มนี้ของกู้ไป๋อีแข็งแกร่งมาก แมงป่องถูกเขาโจมตีถล่มอย่างไม่ต้องสงสัยจนร่างกระเด็นออกไปไกลมู่เฉียนซีแล้ว
ทว่า เผชิญหน้ากับศัตรูในระดับเดียวกัน และเขาก็เผยข้อบกพร่องออกมามากมายเช่นนี้แล้ว จึงทำให้เฮยเฉียโจมตีเขาอย่างรุนแรงถึงชีวิต
สีหน้าของมู่เฉียนซีพลันเปลี่ยนไปพลางตะโกน “เสี่ยวไป๋!”
มือที่เหี่ยวย่นข้างหนึ่งพุ่งตรงไปที่กู้ไป๋อี
เขาจะต้องหลบหลีกการโจมตีนี้ ทว่า ไม่ทันแล้ว มือข้างนั้นได้เจาะเข้าที่หน้าอกของเขาแล้ว!
ปัง! ร่างของกู้ไป๋อีกระเด็นลอยออกไป เลือดสีแดงสดไหลย้อมชุดคลุมยาวสีขาวบริสุทธิ์นั้นของเขา
ไม่โดนหัวใจ!
มู่เฉียนซีดูออกว่าเขาหลบมันในวินาทีสุดท้าย จึงทำให้เฮยเฉียโจมตีไม่โดนหัวใจของเขา แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อยเลย
เฮยเฉียกล่าว “ท่านช่างเก่งกาจจริง ๆ มาถึงขั้นนี้แล้วยังหลบหลีกได้อีก ทำให้ข้าทึ่งยิ่งนัก! แต่ว่า…วันนี้ข้าจะฆ่าท่านให้ตายให้เหมือนกับบีบมดปลวกที่อยู่ในมือข้า”
เฮยเฉียเตรียมจะโจมตีคร่าชีวิตกู้ไป๋อี และกระบี่ของมู่เฉียนซีกวัดแกว่งเคลื่อนไหวออกไป
“บัวแดงพิฆาต!”
พลังได้ลดลงมาอยู่ในขั้นเดิม เมื่อกระบี่เล่มนี้กระทบกับร่างของเฮยเฉียก็ไม่ควรค่าที่จะกล่าวถึงเลย
เขาสกัดการโจมตีนี้ได้อย่างง่ายดาย จากนั้นเหลือบไปมองมู่เฉียนซีก่อนจะกล่าวว่า “นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าคนที่ไม่เคยสนใจผู้หญิงมาก่อน แม้แต่ความรู้สึกรักใคร่ก็ยังไม่มี จะยอมเสี่ยงโดยไม่สนใจค