วามเป็นความตายของตัวเองเพื่อช่วยเจ้าได้เช่นนี้!”
“เหอะ เหอะ เหอะ! ท่าน หากท่านได้เห็นหญิงสาวที่ตัวเองพยายามจะปกป้องต้องตายต่อหน้าต่อตาท่าน สีหน้าท่าทางของท่านก็คงจะตื่นเต้นน่าดูแน่เลย!”
ก่อนที่จะฆ่ากู้ไป๋อี เฮยเฉียตัดสินใจจะจัดการฆ่าสาวน้อยผู้นี้ก่อน
สีหน้าของกู้ไป๋อีในตอนนี้ซีดเผือดไร้ซึ่งสีเลือด เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “เจ้ากล้า!”
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ตอนนี้ท่านก็คือผู้พ่ายแพ้ที่อยู่ในกำมือของข้าแล้ว มีอันใดที่ข้าต้องกลัวอีกเล่า!”
“เสี่ยวตู๋! กลืนกินสาวน้อยผู้นี้ให้ข้าเดี๋ยวนี้!”
เฮยเฉียสั่งสัตว์พันธสัญญาของตัวเอง ไม่นานนัก มู่เฉียนซีก็ถูกปกคลุมไปด้วยเงามืดสนิทเงาหนึ่ง
มุมปากของกู้ไป๋อีมีเลือดไหลออกมา เขาตะโกนขึ้น “คุณหนูใหญ่…
“อาถิง เจ้าบ้าเอ๊ย! นี่เจ้าจะไม่ทำอะไรสักอย่างเลยหรือไง” มู่เฉียนซีพึมพำในใจ
ครั้นแล้ว แมงป่องตัวนั้นก็จับมู่เฉียนซีไว้และกลืนกินนางลงไป
ในขณะที่มู่เฉียนซีจะให้สุ่ยจิงอิ๋งช่วย จู่ ๆ ร่างของนางก็ถูกแสงสีเขียวห่อหุ้มเอาไว้
แสงสีเขียวที่เต็มไปด้วยพลังแห่งชีวิตนี้ได้ขับไล่พิษร้ายบริเวณรอบ ๆ เหล่านี้ไป
สีหน้าของเฮยเฉียพลันเปลี่ยนไปทันที “นี่มันบ้าอะไรกัน!”
ภายในแสงสีเขียวนี้ได้ปรากฏเงาร่างเงาหนึ่ง และเงาร่างนี้ก็ได้ต่อยแมงป่องตัวนี้จนกระเด็นลอยออกไป
แมงป่องตัวนี้ที่เดิมทีได้รับบาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีด้วยกระบี่ของกู้ไป๋อีแล้ว เมื่อโดนหมัดนี้เข้าไปก็กระเด็นลอยออกไปอย
