ู้นี้จะถดถอยลง แต่พวกเขาก็ยังประเมินกำลังในการต่อสู้ของเขาต่ำไป ฉะนั้นจึงได้พ่ายแพ้ไปในที่สุด
มู่เฉียนซีไม่ต้องการให้พวกเขาหนีไปได้ คราก่อนปล่อยให้เจ้าสำนักขวางโซ่วหนีรอดไปจนเขาไปตามผู้แข็งแกร่งขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้ามาช่วยได้ถึงสองคน หากปล่อยให้หนีไปได้อีก เกรงว่าคราต่อไปจะยิ่งอันตรายมากกว่านี้เป็นแน่
นางจะตามไปไล่ล่า ทว่า ในตอนนี้ฤทธิ์ของยาโชคลาภตี้หลินได้หมดลงแล้ว เห็นได้ชัดความเร็วของนางนั้นช้าลงกว่าเมื่อครู่มาก
กว่าจะรับมือกับคนผู้นั้นได้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย พลังวิญญาณกลับมาอยู่ในขั้นเดิม และสีหน้าของนางซีดเผือดลงอย่างเห็นได้ชัด
ในตอนนี้เอง จู่ ๆ เจ้าสำนักขวางโซ่วที่ได้รับบาดเจ็บอย่างสาหัสก็ฉวยโอกาสลอบโจมตีขึ้น
เขากล่าวอย่างโหดเหี้ยมว่า “เจ้า ไปตายซะเถอะ!”
กู้ไป๋อีที่จะไล่ตามไปโจมตีกับชายชราสองคนนั้นจำเป็นต้องหันกลับมาลงมือกับเขา เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เขาทำร้ายมู่เฉียนซีได้!
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋ ไว้ชีวิตมันก่อน!”
กระบี่ของกู้ไป๋อีได้ขัดขวางการโจมตีของเจ้าสำนักขวางโซ่วเอาไว้ได้ และพลังของกระบี่เล่มนี้ได้โจมตีเจ้าสำนักขวางโซ่วจนร่างกระเด็นลอยออกไป
ในตอนนี้ อาการบาดเจ็บแต่เดิมก็ยิ่งทวีคูณมากขึ้น และเจ้าสำนักขวางโซ่วไม่อาจลุกขึ้นมาได้แล้ว
กู้ไป๋อีวิ่งมาที่มู่เฉียนซีพลางกล่าวด้วยความเป็นห่วงเป็นใยว่า “คุณหนูใหญ่ บาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?”
“ข้าไม่เป็นไร!”
“พวกมันหนีไปได้
