หม่ ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งทุ่งรกร้างแห่งนี้
หลังจากการสู้รบครั้งใหญ่จบลง พวกเขาก็กลับมายังเมืองเย่เซี่ย
เย่เฉินมองไปที่คนชุดดำเหล่านั้น และกล่าวถามว่า “นายท่าน พวกเขาเป็นใครหรือขอรับ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าจะแนะนำพวกเขาให้เจ้าได้รู้จัก นี่คือมู่อี มู่ซาน…”
“คนนี้ ชื่อเย่เฉิน!”
ในตอนแรกที่นางได้เข้ามายังทุ่งรกร้างแห่งนี้ ไม่ได้ใช้กองกำลังของตระกูลมู่และหอหมอปีศาจ อย่างไรเสียพวกเขาก็ต้องการกำลังคนในการพัฒนาที่แดนตะวันออก
ในตอนนี้ก็มั่นคงแล้ว เผชิญหน้ากับการสู้รบที่สำคัญเช่นนี้ นางจึงนำกำลังคนมา
โชคดีที่นางได้เตรียมการเอาไว้ มิเช่นนั้นเข้าร่วมการต่อสู้ครั้งใหญ่ของสำนักขวางโซ่วเช่นนี้ คงต้องเสียหายอย่างหนักแน่
มู่เฉียนซีกล่าว “เย่เฉิน เมืองแห่งความโกลาหลมอบให้เป็นหน้าที่เจ้าจัดการ ต้องเอามาให้เร็วที่สุด”
“เรื่องของสำนักขวางโซ่ว จะรอช้าไม่ได้แล้ว ข้าจะจัดการเอง!”
“มู่ฉือซานสอบถามเป็นเช่นไรแล้วบ้าง?” มู่เฉียนซีหันไปถามมู่อี
มู่อีตอบ “นายท่าน ฉือซานเป็นคนลงมือนายท่านวางใจได้! ได้คำตอบทุกเรื่องแล้ว และทราบตำแหน่งของสำนักขวางโซ่วแล้วด้วย!”
“ให้เขานำกำลังคนออกเดินทางได้”
หากยิ่งยืดเยื้อต่อไป เกรงว่าพวกเขาจะหากองกำลังมาช่วยได้มากยิ่งขึ้น
ต้องถอนรากถอนโคนให้เร็วที่สุด
มู่อีกล่าว “ขอรับ!”
ลูกน้องคนอื่น ๆ ทิ้งเอาไว้ให้เย่เฉินรับมือกับคนของเมืองแห่งความโกลาหลเหล่านั้น ส่วนมู่เฉียนซีนั้นก็นำองค
