“เจ้าได้เปรียบก็แค่ความรวดเร็วเท่านั้น”
มู่เฉียนซีกล่าว “ถึงแม้ว่าพลังของเจ้าจะแข็งแกร่งกว่าข้า แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าข้าจะฆ่าเจ้าไม่ได้นะ!”
“อู๋ตี้ เสี่ยวหง!”
รับมือกับมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหกผู้หนึ่ง ด้วยพลังของนางในตอนนี้นั้นยังไม่เพียงพอที่จะรับมือได้ แต่อู๋ตี้กับเสี่ยวหงนั้นก็ใช่ว่าจะธรรมดาซะที่ไหน!
“สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่!”
หากเป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับห้า เขายังจะพอกลัวอยู่บ้าง ทว่า นี่เป็นแค่สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่…
ตูม ปัง ปัง!
เมื่ออู๋ตี้กับเสี่ยวหงลงมือ เขาก็ได้รู้ว่าสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่สองตัวนี้แตกต่างไปจากสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสี่ทั่วไปมาก
ร่างของมู่เฉียนซีเคลื่อนไหวเข้าไปใกล้เจ้าสำนักขวางโซ่วอย่างรวดเร็ว
มือข้างหนึ่งง้างขึ้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งไปทางเจ้าสำนักขวางโซ่ว
“ทักษะโยวหลัว!”
รูม่านตาของเจ้าสำนักขวางโซ่วหดลง เขาระเบิดพลังวิญญาณทั้งหมดออกมาทำให้ตนเองแปลงร่างเป็นสัตว์
ขนสีเทาได้ปกคลุมทั่วทั้งร่างกายเขา และต้านทานการโจมตีของมู่เฉียนซีไว้
“น่ารังเกียจ!” เขาอยากจะพรวดออกไปตัดคอที่เรียวยาวนั้นของมู่เฉียนซี
ทว่า สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งอย่างแปลกประหลาดสองตัวนี้กลับเข้ามาพัวพันกับเขาอย่างไม่ยอมเลิกราเพื่อที่จะหาโอกาสให้กับเจ้านายของพวกมัน
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาของมู่เฉียนซีพุ่งออกไป แต่การป้องกันของขนที่ปกคลุมอยู่บนร่างเขานั้นทำให้นางโจมตีเข้าไปไม่
