เงาร่างทั้งสี่ได้แยกจากกันที่ตรงหัวมุมถนน
มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีได้ไปยังที่ที่มีเสียงตีกลองและฆ้องนั้นลอยมา ในตอนนี้ที่รอบด้านนั้นได้มีผู้คนมารวมตัวกันเพื่อชื่นชมความครื้นเครงจำนวนไม่น้อย
ที่สองฝากฝั่งถนนนั้นเต็มไปด้วยผ้าไหมสีแดง รวมไปถึงบนพื้นก็ถูกปูเต็มไปด้วยดอกไม้สีแดงสด
แค่เพียงขบวนดนตรีนั้นก็ดูเหมือนว่าจะมีคนมากกว่าร้อยคนแล้ว
ถ้าหากว่าคนอื่น ๆ ไม่รู้ว่าเขากำลังจะไปแต่งภรรยาน้อยก็คงได้พากันคิดว่านี่เป็นการแต่งภรรยาหลวงอย่างแน่นอน!
ไม่นานนักมู่เฉียนซีก็ได้เห็นบุรุษผู้หนึ่งสวมชุดเจ้าบ่าวขี่อยู่บนหลังม้าวิญญาณโลหิตที่กำลังเดินมุ่งเข้ามา
หน้าตาของบุรุษผู้นั้นก็นับได้ว่าพอดูได้ ส่วนรูปร่างของเขานั้นก็นับว่าพอใช้ได้
แต่ทว่าดวงตาคู่นั้นที่เต็มไปด้วยความโลภและใบหน้าสีเหลืองเข้มนั้นทำให้ผู้คนรู้สึกอึดอัดยิ่งนัก
ใบหน้าของอันเหรินในตอนนี้เต็มไปด้วยความสุข!
เด็กสาวผู้นั้นช่างพิเศษและเร่าร้อนยิ่งนัก แต่นางกลับมิได้ถูกเสน่ห์ของเขาทำให้หลงไหลจนโงหัวไม่ขึ้น นั่นจึงทำให้เขาต้องการที่จะเอาชนะนาง
ความปรารถนาที่จะพิชิตอย่างโรคจิตนั้นจึงได้กลายเป็นการตบแต่งภรรยาน้อยที่โอ่อ่าในวันนี้
มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อีที่อยู่ท่ามกลางกลุ่มผู้คนได้มองนายน้อยของเมืองแห่งความโกลาหลที่กำลังใกล้เข้ามา มู่เฉียนซีคิดที่จะลงมือเมื่อถึงเวลาอันสมควร
อันเหรินนั้นเป็นพวกคนเสเพลประเภทหนึ่ง แต่กลับมีความรวดเร็วต่อเรื่องของสตรีรู
