ๆ ให้ดูเสียแล้ว!
วันนี้มิใช่ว่าท่านนายน้อยจะไปแต่งภรรยาน้อยหรอกหรือ? แต่กลับได้มาเจอรักแรกพบเข้าบนถนนกับสตรีนางหนึ่ง อีกทั้งยังต้องการที่จะแต่งนางเป็นภรรยา
เรื่องที่นายน้อยแต่งภรรยาน้อยนั้นเป็นเรื่องที่สองสามวันเกิดขึ้นหนึ่งหน แต่ทว่าการแต่งภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเรื่องที่พบเจอได้ยากยิ่ง โดยประมาณแล้วก็สักสามปีหนึ่งหน
มู่เฉียนซียิ้มเยาะ “เจ้ามิไปรับตัวเจ้าสาวของเจ้าหรือ?”
อันเหรินกล่าว “แม้ว่าสตรีนางนั้นจะงดงาม แต่นางกลับไม่สามารถที่จะเทียบกับเจ้าได้เลย เหตุผลที่ข้าต้องการจะแต่งนาง ต้องการที่จะได้นางมานั่นเพราะว่าร่างกายของนางสามารถที่จะช่วยข้าฝึกบำเพ็ญได้ก็เท่านั้น ที่ข้าทำกับนางนั้นมิใช่ใจจริงของข้า”
“ผู้ที่ข้าชอบจริง ๆ นั้น…ชอบจริง ๆ นั้นคือ…” ใบหน้าของอันเหรินแดงระเรื่อ และคิดที่จะบอกความในใจด้วยความตื่นเต้น
กู้ไป๋อีทนฟังต่อไปไม่ได้แล้วจริง ๆ ทันทีที่ปลายกระบี่ของเขาขยับ มันก็ได้ฟาดฟันไปทางอันเหริน
“นายน้อย ระวัง!” ในตอนที่อันเหรินจะถูกกระบี่พิฆาตเข้าไปในคราเดียวนั้น องครักษ์ที่อยู่ข้างกายก็ได้เข้าช่วยชีวิตน้อย ๆ ของอันเหรินเอาไว้
เจ้าหมอนี่น่าขยะแขยงจริง ๆ แต่มู่เฉียนซีก็มิได้คิดที่จะฆ่าเขา
หากทันทีที่ฆ่าเขาไป เมืองแห่งความโกลาหลจะไม่หยุดราวีพวกนางแน่
พวกนางมาในครั้งนี้มิได้มาเพื่อเปิดศึกอย่างเป็นทางการกับเมืองแห่งความโกลาหล ต้องช่วยเหยียนเซี่ยฉีออกไปให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน
