เดิมทีทางฝ่ายของเมืองแห่งความโกลาหลเคยบอกเอาไว้ว่า รอให้เซี่ยฉีอายุสิบแปดปีก่อนแล้วค่อยรับตัวไป
ตอนนี้ยังมีเวลาอีกช่วงระยะหนึ่งกว่าจะถึงวันเกิดครบสิบแปดปีของเซี่ยฉี เหตุใดพวกเขาถึงได้ลงมือก่อนเช่นนี้
พ่อบ้านกล่าว “ข้าน้อยก็ไม่แน่ใจเหมือนกันขอรับ จู่ ๆ พวกมันก็บุกมาแล้วถามหาคุณหนูใหญ่ ดูเหมือนว่านายน้อยของเมืองแห่งความโกลาหลจะเบื่อหน่ายสนมข้างกายเหล่านั้นแล้ว คิดอยากจะหาสนมใหม่ขอรับ”
“บัดซบ!” ดวงตาของเย่เฉินแดงก่ำขึ้นด้วยความโกรธแค้น
“มาช้าเกินไปแล้ว! มาช้าเกินไปจริง ๆ!”
เขาคิดว่าเขายังมีเวลาเพียงพอ มีนายท่านคอยช่วย เขาจะแข็งแกร่งพอที่จะต้านทานเมืองแห่งความโกลาหลได้ก่อนที่เซี่ยฉีจะอายุสิบแปดปี
อุตส่าห์วางแผนเอาไว้อย่างแยบยลนึกไม่ถึงว่าฝ่ายตรงข้ามจะลงมือก่อนเวลา ฉวยโอกาสตอนที่เขาไม่ได้อยู่ข้างกายเซี่ยฉีจับตัวนางไป
พรวด! เย่เฉินโกรธมากจนกระอักเลือดคำโตออกมา
มู่เฉียนซีกล่าว “เซี่ยฉียังอายุไม่ถึงสิบแปดปี ต่อให้มันลามกมากเพียงใด ก็คงไม่ใจร้อนลงมือทำอันใดก่อน ฉะนั้นตอนนี้เซี่ยฉียังปลอดภัย”
“ขอเพียงแน่ใจว่าเซี่ยฉียังปลอดภัย พวกเราชิงตัวมาก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอ เจ้าขาดสติเช่นนี้ ทำให้ข้าผิดหวังมาก”
เซียวโม่กล่าว “ใช่! สหายเย่ ตอนนี้พลังความแข็งแกร่งของเจ้าเป็นถึงขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหก เจ้าเมืองของเมืองแห่งความโกลาหลผู้นั้นมีพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสูงสุด คิดจะฆ่าเขานั้น มันไม่ง
