เสี่ยวไป๋จะไปลงมือกับนายน้อยนั่น และจะดึงดูดความสนใจของยอดฝีมือในเมืองแห่งความโกลาหลเอง”
เย่เฉินกล่าว “เช่นนี้นายท่านจะมีอันตรายหรือไม่?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ครั้งตอนที่ไปเทือกเขาหนานอวิ๋น ข้าก็ไม่เป็นอะไร เมืองเล็ก ๆ ของกองกำลังระดับสองนี้ทำอะไรข้าไม่ได้หรอก เสี่ยวไป๋ เจ้าว่าข้าพูดถูกหรือไม่?”
กู้ไป๋อีกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “ข้าไม่มีทางให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายคุณหนูใหญ่ได้เด็ดขาด”
ทางด้านของจวนเจ้าเมือง เสียงดนตรีบรรเลงขึ้น ดูเหมือนว่านายน้อยแห่งจวนเจ้าเมืองผู้นั้นจะออกไปรับสนมแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “ได้เวลาแล้ว ลงมือเถอะ!”
“ขอรับ!”
.
.
