จ้าจะลองก็ได้นะ!” เมื่อเห็นเจ้าหมอนี่มุ่งมั่นที่จะจากไป มู่เฉียนซีก็โกรธเกรี้ยวขึ้นแล้ว
เจ้าหมอนี่ขาดการอบรมสั่งสอนเสียจริง!
“เช่นนั้น คุณหนูใหญ่ก็มาเถอะ!” ร่างในชุดขาวเคลื่อนไหวออกไปอย่างรวดเร็ว
ร่างในชุดม่วงก็เคลื่อนไหวตามไปอย่างรวดเร็วราวประหนึ่งลมพายุ จากนั้นเปลวไฟอันแดงฉานก็ปะทุออกมาจากจวนเจ้าเมืองเมืองหนานอวี่
เย่เฉินที่กำลังจัดการเรื่องต่าง ๆ อยู่ได้เห็นเช่นนี้ก็ตกตะลึงพรึงเพริดขึ้น “พลังนี้ เป็นพลังของนายท่าน หรือว่าสำนักขวางโซ่วจะลอบเข้ามาโจมตีในยามดึกสงัด”
ทว่า เมื่อคนกลุ่มหนึ่งวิ่งพรวดออกมาดู พวกเขาก็เห็นร่างที่คุ้นเคยสองร่างกำลังต่อสู้กัน
“ท่านมู่กับท่านกู้ต่อสู้กันเอง!”
“เหตุใดทั้งสองถึงได้ต่อสู้กันเองเช่นนี้!”
“ข้าก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าตกลงแล้วระหว่างท่านกู้กับท่านมู่ ผู้ใดจะเก่งกาจกว่ากัน”
มู่เฉียนซีกล่าว “เย่เฉิน ให้ทุกคนหลบไป!”
“บัวแดงพิฆาต!”
บัวอัคคีสีแดงฉานนั้นพุ่งโจมตีไปยังกู้ไป๋อี
เย่เฉินรับรู้ได้ถึงความโกรธเกรี้ยวของมู่เฉียนซีที่แฝงอยู่ในการโจมตีอันรุนแรงนั้น เขาก็รู้สึกแปลกใจมาก ท่านกู้เป็นคนที่เย็นชาและนิ่งเงียบมาโดยตลอด น้อยมากที่จะทำให้นายท่านโกรธได้ เหตุใดคืนนี้ถึงทำให้นายท่านโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเช่นนี้ได้
.
.
