อยู่กลางอากาศเหล่านั้นก็พลันเปลี่ยนไปมาก
“รวดเร็วยิ่งนัก!”
“รีบหลบเร็วเข้า!”
“เร็ว!”
ตูม ปัง ปัง!
บอลสีดำระเบิดขึ้น เสียงกึกก้องดังสนั่นไปทั่ว จากนั้นควันสีดำก็ได้ปกคลุมพวกเขาเอาไว้
ค่อก ค่อก ค่อก!
“มีพิษ!”
“บัดซบ! โชคดีที่พิษนี้ไม่ถึงแก่ชีวิต!”
มุมปากของมู่เฉียนซียกยิ้มขึ้นอย่างหยอกล้อ ใช่! มันไม่ใช่สิ่งที่จะคร่าชีวิต เพียงแต่ว่า…
แกว๊ก แกว๊ก แกว๊ก!
โฮ่ก โฮ่ก โฮ่ก!
“……”
เดิมทีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ล้วนโอนอ่อนผ่อนตาม ทว่า ในตอนนี้กลับดุร้ายขึ้น
พวกมันจ้องพวกเขาเขม็งด้วยความอาฆาตแค้น และโจมตีคนเหล่านั้นที่นั่งอยู่บนร่างของพวกมันอย่างบ้าคลั่ง
ตูม เปรี้ยง เปรี้ยง!
อ๊า!
“พวกเจ้าบ้าไปแล้วหรือไง?”
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ท่องนภาเกิดความคลุ้มคลั่งขึ้น โจมตีเจ้านายของตนเอง จากนั้นคนจำนวนมากก็ร่วงลงมาจากกลางอากาศ
มู่เฉียนซีกล่าว “ฉวยโอกาสนี้เอาชีวิตพวกมัน ลงมือ!”
ในขณะที่คนของสำนักขวางโซ่วถูกสัตว์ศักดิ์สิทธิ์โจมตีจนยับเยิน มู่เฉียนซีและพวกก็เริ่มเอาคืน
แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่ถูกโจมตีได้ ยังมีเหยี่ยวอีกนับสิบตัวที่ยังเป็นปกติและอยู่ในการควบคุมของพวกเขาอยู่
สีหน้าของเจ้าสำนักขวางโซ่วในตอนนี้เขียวคล้ำด้วยความโกรธแค้นจ้องมองไปที่มู่เฉียนซี “เจ้า นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้า…”
นี่เป็นถึงวิธีควบคุมสัตว์ด้วยพิษที่สืบทอดกันมาตั้งแต่โบราณ นึกไม่ถึงว่านางจะแก้ได้แล้ว นางแก้ได้แล้ว…
ฟึ่บ! เสียงตัดผ่านอากาศดังขึ้น