มันสายไปแล้ว
รูม่านตาของตงกัวหดลง เขารีบใช้ความเร็วในการแปลงร่างเป็นสัตว์อย่างเร็วที่สุดจนกลายเป็นมนุษย์นกตัวหนึ่งอย่างสมบูรณ์
ทั่วทั้งร่างกายล้วนแต่ถูกปกคลุมไปด้วยขนนก และมีเกราะป้องกันที่แข็งแกร่งมาก
มู่เฉียนซีตะโกนขึ้นอย่างเย็นชาว่า “ทักษะโยวหลัว!”
พลังวิญญาณได้ก่อตัวขึ้นเป็นระลอกคลื่นอันทรงพลัง มันแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้มาก
ดวงตาสีฟ้าอันเย็นยะเยือกคู่นั้นที่อยู่ในมุมมืดในตอนนี้ก็เปล่งประกายขึ้นแล้ว ในที่สุดทักษะโยวหลัวของซีก็ฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุดแล้ว
ตูม! เสียงสะเทือนฟ้าสะเทือนดินดังสนั่นขึ้นจนได้ยินไปทั่วทั้งสนามรบอันโกลาหลนี้
“เป็นไป…เป็นได้ยังไง!”
พรวด!
ดวงตาของตงกัวเบิกกว้างขึ้น เขาไม่อยากจะเชื่อกับสิ่งที่เห็น
ปัง! ร่างของเขาร่วงลงกระแทกกับพื้นดิน ขนนกอันหนาทึบบนร่างนั้นล้วนแต่หลุดร่วงออกมาจากร่างของเขาจนหมดสิ้น
ร่างของเขาคืบคลานอยู่บนพื้นดินราวกับร่างที่ไร้กระดูกอย่างไรอย่างนั้น เขารับรู้ได้ว่าชีวิตของตนเองนั้นกำลังผ่านไปอย่างช้า ๆ
ชั่วครู่หนึ่งแววตาของหญิงสาวอสรพิษก็เหม่อลอยขึ้นเล็กน้อย
ในเวลานี้นางคิดจะย่างเท้าหนีไป ทว่า นางจะยอมหนีได้เช่นไรกันเล่า!
นางยังมีคนของนาง ยังมีลูกน้องของนางอีกมากมาย จะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด
ทันใดนั้นเอง ร่างในชุดดำร่างหนึ่งก็ปรากฏตัวข้างกายมู่เฉียนซี
จิ่วเยี่ยกล่าว “ทักษะโยวหลัวของซีฝึกฝนจนถึงขั้นบรรลุแล้ว ต่อไปต้องการให้ข้าทำให้คนเหล่านี้หายสาบส
