ปลี่ยนไปทันที “ท่านมู่!”
ดวงตาของหญิงสาวอสรพิษกับตงกัวเปล่งประกายขึ้น “สำเร็จแล้ว!”
ทว่า ภายในชั่วพริบตาเดียวร่างของมู่เฉียนซีที่โดนขนนกนั้นโจมตีก็ได้อันตรธานหายไป
เมื่อครู่เป็นเพียงแค่ภาพลวงตาก็เท่านั้น!
เมื่อร่างของมู่เฉียนซีเคลื่อนไหวขึ้น พลังอันน่าสะพรึงกลัวก็โจมตีไปกลางอกของตงกัว “ทักษะเทียนซวน!”
“ความเร็วของพวกเจ้ามันช่างเชื่องช้าเสียจริง!”
ตงกัวโดนโจมตีด้วยกระบวนท่านี้เข้า เขาก็ไม่สามารถควบคุมร่างของตนเองได้ กระเด็นถอยหลังออกไปอย่างรุนแรง
แม้ว่าเขาจะพยายามบังคับร่างให้มั่นคง แต่ร่างของเขาก็ยังกระแทกลงบนพื้นดินอย่างสุนัขจนตรอก เลือดสีแดงสดไหลออกจากมุมปาก
ร่างของมู่เฉียนซีมีเพียงแค่รอยขีดข่วนเล็กน้อยเท่านั้น แต่พวกเขาสองคนกลับได้รับบาดเจ็บภายในอย่างสาหัส
สีหน้าของหญิงสาวอสรพิษกับตงกัวดำคล้ำลงด้วยความโกรธแค้น คนเหล่านั้นล้วนแต่ไปตายที่ใดกันหมดแล้ว
เขาบอกให้คนเหล่านั้นเข้ามารุมจัดการมู่เฉียนซีก่อนไม่ใช่หรอกเหรอ นึกไม่ถึงว่าจะกล้าขัดคำสั่งเช่นนี้!
ต่อให้ตายพวกเขาก็คิดไม่ถึงว่าในมุมมืดยังมีคนผู้หนึ่งที่พวกเขาคิดไม่ถึงแอบซ่อนตัวอยู่ สามารถฆ่าทุกคนในสนามรบนี้ได้ทุกเวลาตามใจต้องการโดยที่พวกเขาไม่สามารถค้นพบได้เลย
หากพวกเขาคาดเดาถูก เกรงว่าคงต้องเป็นลมล้มไปเป็นแน่ และคงไม่กล้าลงมือกับมู่เฉียนซีอีก
คนอื่นไม่สามารถเข้าถึงตัวนางได้ อยากจะแก้แค้นคงต้องพึ่งตัวเองแล้ว
ร่างทั้งสองร่างของพวกเ
