ขาพุ่งออกไปอีกครั้ง และมือของตงกัวก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นแหลมคมราวกับกรงเล็บเหยี่ยว
ดวงตาของเขาแดงก่ำเต็มไปด้วยความโกรธ พุ่งเข้าไปหมายจะควักหัวใจของมู่เฉียนซี
“มู่เฉียนซี เจ้าตายซะเถอะ!”
เขาจับนางได้แล้ว ทว่า มันกลับกลายเป็นภาพลวงตาอีกครั้ง สีหน้าของตงกัวดำคล้ำเป็นยิ่งกว่าเดิม
ทันใดนั้นเอง ฟึ่บ! หางงูสีดำตัวหนึ่งก็เหวี่ยงมา
มู่เฉียนซีเคลื่อนไหวหลบหลีกได้ ทำให้พวกเขาผิดหวังเป็นอย่างยิ่ง
หญิงสาวอสรพิษกับตงกัวในตอนนี้ได้ละทิ้งรูปลักษณ์ภายนอกที่เป็นมนุษย์ไปโดยสมบูรณ์ ในใจมุ่งปรารถนาแต่จะฆ่ามู่เฉียนซี
ภายในชั่วพริบตาเดียว มู่เฉียนซีก็ได้ประมือกับคนสองคนที่รูปร่างคล้ายมนุษย์แต่ไม่ใช่มนุษย์หลายต่อหลายกระบวนท่า
มู่เฉียนซีได้เปรียบในเรื่องของความเร็วอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาทั้งสองคนพยายามอย่างเต็มที่แต่ก็ไม่สามารถจับมู่เฉียนซีได้!
เผชิญหน้ากับสถานการณ์ในตอนนี้ ตงกัวกับหญิงสาวอสรพิษก็ยิ่งบ้าคลั่งขึ้นเรื่อย ๆ
มู่เฉียนซีเองก็ลงมือรวดเร็วขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาที่สูญเสียพลังจิตกับพลังวิญญาณไปมากในตอนนี้นึกไม่ถึงเลยว่าภายในชั่วพริบตาเดียวจะเห็นมู่เฉียนซีปรากฏตัวอยู่ด้านหลังตงกัว
“เจ้าโง่! มันอยู่ด้านหลังเจ้า รีบหลบเร็วเข้า!” หญิงสาวอสรพิษตะโกนขึ้น ทว่า มาเตือนเอาตอนนี้มันจะทันอย่างนั้นเหรอ
.
.
