เจ้าได้ ทุกอย่างเจ้าต้องฟังนักปรุงยา ข้าบอกว่าไม่ได้ก็คือไม่ได้!” มู่เฉียนซีจิ้มที่หน้าของเขา
“ถ้าเจ้ายืนกรานที่จะทําแบบนี้ ข้าจะฉีดยาให้เจ้ากลายเป็นอัมพาต แล้วปล่อยให้เจ้านอนอย่างสงบเงียบซะ”
แม้จะไม่รู้ว่ายาของนางมีความสามารถมากขนาดนี้หรือไม่ แต่มู่เฉียนซีก็พูดประโยคนี้ออกมาอย่างโหดเหี้ยม
ใบหน้าของเซียวโม่แสดงถึงการยอมรับ เฉียนซีสุดยอดมาก นางสามารถรังแกผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างตามใจชอบ
“ซีข่มขู่ข้า?” จิ่วเยี่ยขมวดคิ้วเล็กน้อย
มู่เฉียนซีเงยหน้ามองเขา “ข่มขู่เจ้าแล้วอย่างไร? คิดที่จะเปลี่ยนข้าเป็นโครงกระดูกรึ? ลงมือสิ!”
จิ่วเยี่ยยื่นมือออกไปโอบมู่เฉียนซีเข้ามากอด เขาเข้ามาใกล้หูของมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “ข้าไหนเลยจะตัดใจทำได้ลง”
บรรยากาศที่เดิมทีตึงเครียด ตอนนี้ราวกับปรากฏฟองอากาศสีชมพูลอยละล่องขึ้นมาเต็มไปหมด นี่มันอะไรกัน!
มุมปากของเซียวโม่กระตุกเล็กน้อย แววตาของกู้ไป๋อีหม่นหมองลง
“เช่นนั้นต้องเชื่อฟังข้าทุกอย่าง”
“ตกลง ตามที่เจ้าว่าทุกอย่าง!”
“……”
เย่เฉินบ่นในใจ คิดไม่ถึงว่าท่านจิ่วเยี่ยที่เหมือนราวกับเทพมารกลับเป็นคนกลัวภรรยา!
จื่อโยวและซิงเฉินเองก็คิดไม่ถึงว่าเจ้านายของพวกเขาจะเป็นคนกลัวภรรยา และถูกมู่เฉียนซีข่มขู่จนต้องยอมจํานน
นางเอนกายพิงอ้อมกอดของจิ่วเยี่ย มู่เฉียนซียังคงรู้สึกได้ถึงความกดอากาศต่ำ
“ไม่ต้องห่วงข้าหรอก ต่อให้มีอันตราย ก็ไม่ใช่ว่ามีเจ้ากับอาถิงอยู่หรอกหรือ?”
