พลังของทั้งสองล้วนแต่เป็นขั้นมหาจักรพรรดิ ถึงแม้คนเหล่านี้จะมีพลังขั้นมหาจักรพรรดิระดับสูง แต่ด้วยทักษะวิญญาณการต่อสู้แบบก้าวกระโดดและทักษะกระบี่ของพวกเขา อีกทั้งยังมีสัตว์ศักดิ์สิทธิ์สองตัว คนเหล่านั้นจึงถูกกำหนดให้ต้องพ่ายแพ้ไปทีละคน
กว่าเย่เฉินจะจัดการคู่ต่อสู้ของเขาได้เสร็จสิ้นอย่างยากลำบาก มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีก็ได้เอาชนะคนอื่น ๆ ไปเรียบร้อยแล้ว
บ้างก็ตาย บ้างก็ได้รับบาดเจ็บสาหัส ไร้ซึ่งกำลังในการต่อสู้แล้ว
ฉึก! กระบี่ยาวของเย่เฉินแทงทะลุหัวใจของคนผู้นั้น
เลือดสีแดงสดของคนผู้นั้นกระเด็นเปื้อนเสื้อผ้าของเขา ดวงตาของเย่เฉินเคร่งขรึมลง ฆ่าไปได้คนหนึ่งแล้ว
เย่เฉินไม่ใช่จวินโม่ซีที่วัน ๆ คิดแต่เรื่องกินโดยไม่สนใจอย่างอื่น
เขามีจิตใจที่เจ้าเล่ห์ราวกับแมงป่องมีพิษ ความอาฆาตแค้นต่อผู้ที่ฆ่าล้างทำลายตระกูลของเขา เขาไม่เคยลืมมันได้เลย
หากเขามีโอกาสจับคนเหล่านั้นมาได้ เขาต้องจับพวกนั้นมาแล่เนื้อเอาเกลือทาอย่างแน่นอน
เผชิญหน้ากับผู้อาฆาตแค้นพยาบาทผู้นี้ ในใจของคนเหล่านั้นก็เริ่มกระวนกระวายใจขึ้นมาบ้าง
มู่เฉียนซีกล่าว “พวกเจ้าอยากได้แผนที่ม้วนไผ่โบราณของหม้อเทพนิรันดร์หรือไม่?”
“ไม่ ๆ ๆ พะ พวกเรา…” พวกเขารีบส่ายหน้าพลางกล่าว
ในตอนนี้ได้พ่ายแพ้ยับเยินแล้ว อย่าว่าแต่จะเอาแผนที่ม้วนไผ่โบราณของหม้อเทพนิรันดร์มาเลย แม้แต่จะรอดชีวิตก็เป็นเพียงแค่ความหวังลม ๆ แล้ง ๆ
“อย่าฆ่าข้า!” แววตาของพวกเขาฉ
