ายแววขอร้องอ้อนวอน
ถูกขังอยู่ในที่แห่งนี้มานานหลายปี กว่าค่ายกลของตระกูลเย่จะเปิดออกได้นั้นมันไม่ง่ายเลย พวกเขากลับต้องมาประสบกับภัยพิบัติที่นำไปสู่หนทางแห่งความตายเช่นนี้อีก
หากรู้เร็วกว่านี้ พวกเขาไม่มีทางลงมือกับคนทั้งสามนี้เพื่อแย่งชิงแผนที่ม้วนไผ่โบราณของหม้อเทพนิรันดร์เพื่อเอาความดีความชอบเด็ดขาด แต่คงจะแอบหนีออกไปนานแล้ว
กระบี่เปื้อนเลือดเล่มหนึ่งทาบลงตรงคอของมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าผู้นั้น
“พวกเจ้าฆ่าล้างทำลายตระกูลของข้าจนสิ้น มาตอนนี้ยังกล้าเอ่ยปากอ้อนวอนให้พวกข้าปล่อยพวกเจ้าไปอีกอย่างนั้นเหรอ?”
ไม่มีทาง! เว้นเสียแต่เขาจะเป็นคนที่ไม่อาลัยอาวรณ์และไม่สนใจตระกูลของเขาแล้ว
ตาเฒ่าเหล่านี้ก็เป็นสุนัขจิ้งจอกที่มีชีวิตอยู่มากี่ปีต่อกี่ปีแล้วไม่รู้ เพื่อเอาชีวิตรอด พวกเขาได้ระดมกำลังและสมองอย่างสุดความสามารถ จากนั้นก็เริ่มขายมันไปอย่างน่าเวทนา
“สำหรับเรื่องที่ตระกูลเย่ถูกฆ่าทำลายนั้น อันที่จริงแล้วพวกข้าก็รู้สึกเสียใจไม่น้อย แต่พวกข้าได้รับคำสั่งมา จำเป็นต้องทำเช่นนี้”
เย่เฉินมองพวกเขาด้วยสายตาถากถางและเย็นยะเยือก
“พวกเจ้าก็น่าจะรู้ดี ผู้ที่สามารถบัญชาการให้พวกข้าฆ่าล้างทำลายตระกูลเย่ได้นั้นมันแข็งแกร่งมาก เจ้าเป็นเด็กที่มีจิตใจกตัญญูรู้คุณต่อพ่อแม่ แต่ผู้ยิ่งใหญ่เช่นนั้นเจ้าไม่สามารถที่จะรับมือได้ ขอเพียงแค่เจ้าไว้ชีวิตข้า ข้ายอมรับใช้เจ้า ทำตามที่เจ้าบอกทุกอย่าง ข้าจะช่วยเจ
