้าแก้แค้น เป็นเช่นไร?”
พวกเขาโยนเหยื่อที่ช่างน่าดึงดูดใจออกมาจริง ๆ
ในตอนนี้เอง เสียงอันเย็นยะเยือกเสียงหนึ่งดังขึ้น “เจ้าเป็นคนของตำหนักตงจี๋หรือตำหนักเป่ยหาน?”
สามารถฆ่าทำลายกองกำลังของสามตระกูลยาโบราณได้ ก็มีเพียงแค่กองกำลังระดับสามแล้ว
ทั่วทั้งดินแดนสี่ทิศมีกองกำลังระดับสามเพียงแค่สามกองกำลัง
ตำหนักตงจี๋ ตำหนักเป่ยหาน และแคว้นเทพฟ้านอิน
แคว้นเทพฟ้านอินอยู่ห่างไกลทางแดนตะวันตก และปราศจากการช่วงชิงใดใดมาโดยตลอด แต่ไหนแต่ไรมาไม่เคยกระทำเรื่องฆ่าล้างทำลายตระกูลเช่นนี้มาก่อน
น้ำเสียงอันเย็นยะเยือกนั้นคล้ายกับจะทำให้พวกเขาตกใจจนตัวแข็งทื่อก็มิปาน เบื้องลึกในหัวใจของพวกเขาเกิดความลังเลขึ้นแล้วว่าจะพูดออกไปดีหรือไม่
เมื่อพวกเขาสัมผัสได้ถึงดวงตาอันเย็นยะเยือกนั้นของกู้ไป๋อี ในที่สุดก็ยอมเปิดปากพูดออกมา
อันที่จริงกู้ไป๋อีก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย เขาไม่อยากได้ยินคำสี่คำที่ออกมาจากปากคนเหล่านี้
ทว่า เรื่องราวไม่ได้เป็นไปดั่งใจหวัง พวกเขากล่าวออกมาว่า “ตำหนักเป่ยหาน”
“ตำหนักเป่ยหาน!” ในขณะที่กล่าวสี่คำนี้ออกมา เย่เฉินก็ปล่อยจิตสังหารอันบ้าคลั่งออกมาด้วย
มู่เฉียนซีคาดเอาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเช่นนี้ เพราะก่อนหน้านี้จวินโม่ซีเคยสงสัยตำหนักเป่ยหานมาก่อน มาในตอนนี้เมื่อได้ยินจากปากคนเหล่านี้อีก ในที่สุดความจริงนั้นก็ได้ถูกยืนยันอย่างชัดเจนแล้ว
สีหน้าของกู้ไป๋อีตอนนี้ไม่ค่อยจะดีนัก เขาเหลือบมองไปที่ม