อาวุโสที่มีพลังขั้นจักรพรรดิแห่งภูตระดับเก้าแล้ว คนอื่น ๆ ล้วนแต่ถูกจื่อโยวกับซิงเฉินกำจัดจนหมดสิ้นแล้ว
จื่อโยวหรี่ตายิ้มพลางกล่าว “พวกข้าคิดจะกำจัดให้สิ้นซากที่ไหนกันเล่า เป็นพวกเจ้าเองไม่ใช่เหรอที่ต้องการสู้รบฆ่าฟันพวกข้า ฉะนั้นข้าจึงลงมือกับพวกเจ้าอย่างสุดความสามารถอย่างไรล่ะ!”
“เฮ้อ ก็ใครใช้ให้พวกเจ้าอ่อนแอถึงเพียงนี้กันล่ะ ไม่ทันระวังก็ตายแหงแก๋ซะแล้ว จะมาโทษข้าได้อย่างไรกัน”
ซิงเฉินกล่าว “หากไม่กลัวว่าจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ เจ้าคิดเหรอว่าข้าไม่อยากกำจัดตำหนักตงจี๋ไปให้สิ้นซาก แค่ฆ่าเจ้าก็นับว่าข้าไว้หน้าไป๋อู๋ห่ายมากแล้ว”
พรวด! ผู้อาวุโสท่านนี้ได้ยินคำพูดกำเริบเสิบสานเช่นนี้เข้าก็แทบกระอักเลือดออกมา
ส่วนมู่หรูเหยียนไร้เรี่ยวแรงที่จะตอบโต้แล้ว และมู่เฉียนซีก็ไม่อยากให้นางตายเร็วเกินไป ทันทีที่มือของมู่หรูเหยียนขยับ เข็มยาของมู่เฉียนซีก็ได้พุ่งออกไป
และแน่นอนว่ามู่หรูเหยียนนั้นรู้ดีว่าในเข็มยาของมู่เฉียนซีนั้นมีพิษ นางกล่าว “มู่เฉียนซี เจ้าหยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
“แล้วเจ้าจะเสียใจ เหอะ เหอะ เหอะ! แล้วเจ้าจะเสียใจ…”
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยพลางกล่าว “เสียใจเหรอ คนที่ควรจะเสียใจน่าจะเป็นเจ้ามากกว่านะ!”
เข็มยาของมู่เฉียนซียังไม่ได้ทันได้ทำร้ายมู่หรูเหยียน จู่ ๆ แสงสีขาวก็ได้เปล่งประกายขึ้นปรากฏตรงหน้ามู่หรูเหยียน
จากนั้นพลังอันแข็งแกร่งก็ใกล้เข้ามาหามู่เฉียนซี
สีหน้าของกู้ไป๋อีเคร่ง