มากันแค่สองคนหรือ?”
“ข้าคิดว่าผู้ที่กล้าย่างเนื้อในเทือกเขาหนานอวิ๋นจะเป็นกลุ่มผู้แข็งแกร่งกองกำลังระดับหนึ่งซะอีก”
เซียวโม่จ้องมองพวกเขา เขาคิดว่าตนเองนั้นรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาสามารถดึงดูดใจสตรีได้ กลับคิดไม่ถึงว่าจะได้เจอกับผู้ที่หน้าตางดงามราวกับไม่ใช่มนุษย์ถึงสองคนที่เทือกเขาหนานอวิ๋นแห่งนี้
เกิดมาเพื่อทำร้ายกันจริง ๆ เลย!
หน้าตางดงามยังไม่พอ แถมยังย่างเนื้อได้หอมถึงเพียงนี้อีก
เซียวโม่จ้องมองมู่เฉียนซีพลางแอบคิดในใจว่าหากได้แต่งงานมีภรรยาเช่นนี้ต้องน่าชื่นชมมากเป็นแน่ ช่างน่าเสียดายที่มีเจ้าของแล้ว!
กู้ไป๋อีเห็นชายผู้นี้จ้องมองมู่เฉียนซีเช่นนี้เขาก็ขมวดคิ้วขึ้น และกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “หากท่านไม่มีเรื่องอันใดก็เชิญไปเสียเถอะ อย่ารบกวนเวลาอาหารของพวกเราเลย”
น้ำเสียงอันเย็นชาได้ทำให้ความคิดของเซียวโม่หยุดชะงักลงทันใด
ให้เขาจากไปอย่างนั้นเหรอ อาหารเลิศรสอยู่ตรงหน้าเช่นนี้ เขาจะทำใจจากไปได้อย่างไรกันเล่า
เซียวโม่กล่าว “แม่นางท่านนี้ ท่านย่างเนื้อมากมายเช่นนี้ก็กินไม่หมดหรอก แบ่งให้ข้าสักหน่อยได้หรือไม่? ข้าเอาของแลกกับท่านได้นะ”
คนผู้นี้สามารถเข้ามาในเทือกเขาหนานอวิ๋นเพียงลำพังได้ พลังความแข็งแกร่งต้องไม่ธรรมดาแน่ ของดีมาหาถึงที่เช่นนี้จะพลาดไปได้อย่างไร
มู่เฉียนซีมองเขาและกล่าวว่า “แล้วเจ้าจะเอาสิ่งใดมาแลกกับข้าล่ะ?”
