วิตทุกคนไว้ พลังความแข็งแกร่งก็มีเพียงพอ ต่อให้เขาพูดว่าพวกเขาต้องการครอบครองเมืองซีเจว๋ คนอื่นก็ไม่ได้มีความเห็นแต่อย่างใด
“ขะ ข้า…”
เจ้าเมืองซีเจว๋ไม่มีหมากที่จะมาต่อรองแล้ว เขากล่าว “ขอเพียงแค่ช่วยข้า นับจากนี้ต่อไปข้าจะยอมทำตามที่พวกเจ้าสั่งทุกอย่าง ข้ายอมแล้วทุกอย่าง ถึงอย่างไรพลังวิญญาณของข้าก็เป็นถึงขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหกนะ”
ทางตะวันตกของทุ่งรกร้างต้องให้ผู้มีพลังวิญญาณขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับหกเป็นผู้อยู่ประจำเมือง มิเช่นนั้น ต่อให้พวกเขากลายเป็นพันธมิตรกัน แต่ไร้ผู้แข็งแกร่งอยู่ประจำเมือง ก็เกรงว่าจะถูกผู้แข็งแกร่งของเมืองอื่นยึดครองไปได้
ทุกคนต่างก็เกิดความลังเลเล็กน้อย กลัวว่าเจ้าเมืองซีเจว๋จะไม่ยอมเปลี่ยนตัวเอง และทำร้ายพวกเขาอีกครั้ง
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าพูดถูก ข้าช่วยเจ้าได้ แต่หากต่อไปในภายภาคหน้าเจ้าคิดไม่ซื่ออีก ข้ารับรองได้เลยว่าเจ้าจะต้องอนาถกว่าครั้งนี้แน่นอน”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ! เข็มยาหลายเข็มปักเข้าร่างของเจ้าเมืองซีเจว๋
ไม่นานนักพิษในร่างเจ้าเมืองซีเจว๋ก็ถูกแก้ สีหน้าของเขาก็กลับมาเป็นปกติดังเดิม
คนอื่น ๆ เห็นเช่นนี้ต่างก็ตกตะลึงเป็นอย่างยิ่ง พิษอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนั้น นึกไม่ถึงเลยว่าท่านมู่จะแก้พิษได้ภายในชั่วพริบตา มหัศจรรย์ยิ่งนัก
“ส่วนยาพิษนี้ กินซะ ข้าไม่ไว้ใจเจ้าจริง ๆ!” มู่เฉียนซีหยิบเม็ดยาวิญญาณสีดำเม็ดหนึ่งออกมายื่นให้เขา
หลังจากที่ผ่านความต