เจ้าเมืองซีเจว๋กล่าว “ได้สู้ต่อเนื่องมาทั้งหมดสามรอบแล้ว หากจะสู้ต่อไปอีกเกรงว่าอาจจะไม่สามารถทนได้ไหว”
“ทนไม่ไหว หึ! ข้าว่าพวกเจ้ากลัวแล้วเสียมากกว่ากระมัง!” เจ้าเมืองหู่เสี้ยวกล่าว
มู่เฉียนซีจึงกล่าวขึ้นว่า “เจ้าเมืองซีเจว๋ ไม่มีอะไรที่ทนรับไม่ได้หรอก ข้าเองก็อยากที่จะสั่งสอนเจ้าหมอนี่ให้ดีเสียหน่อย”
“สั่งสอนข้า ข้าดูแล้วเจ้ามารนหาที่ตายนั่นคงจะใกล้เคียงกว่า” เจ้าเมืองหู่ยิ้มอย่างโหดร้าย
รองเจ้าเมืองตงกัวกล่าว “ในเมื่อทั้งสองฝั่งไม่มีข้อขัดแย้งใด เช่นนั้นก็ประลองต่อเถิด! ทางเมืองเหยียนคิดเห็นเช่นไร?”
ถึงแม้จะรู้ว่าเมืองเหลยและเมืองเหยียนนั้นสวมกางเกงตัวเดียวกัน แต่ทว่ารองเจ้าเมืองตงกัวก็ยังคงถามอย่างเป็นเชิงสัญลักษณ์ไปหนึ่งครา
เจ้าเมืองเหยียนกล่าว “เอาตามที่พวกเขาว่าทั้งหมด”
“รีบตัดสินผู้ที่จะมาเป็นผู้บัญชาการก็ดี เช่นนี้จะได้สามารถปรึกษากันได้ว่าจะรับมือไอ้สำนักมารคลั่งนั้นอย่างไร จากนี้ไปจะเริ่มทำการจับสลาก”
ในรอบแรก เมืองเหยียนสู้กับเมืองหู่เสี้ยว
รอบที่สอง เมืองเหลยสู้กับเมืองเหยียน
รอบที่สาม เมืองเหลยสู้กับเมืองหู่เสี้ยว
รองเจ้าเมืองตงกัวกล่าว “ในตอนนี้เริ่มการประลองในรอบแรกได้ ขอเชิญตัวแทนจากเมืองเหลยและเมืองหู่เสี้ยวขึ้นไปบนเวทีประลอง”
เจ้าเมืองหู่พุ่งขึ้นไปบนเวทีประลองอย่างรวดเร็วพร้อมด้วยท่าทางที่ดูดุดันน่าหวั่นพรึง
แต่เจ้าเมืองเหยียนได้กล่าวออกมา “พวกเราเมืองเหยียนขอยอ
