าทางหนีทีไล่ที่จะตอบโต้ได้เลยแม้แต่น้อย
ปัง ปัง ปัง!
มหาจักรพรรดิแห่งภูตระดับสามคนสุดท้ายถูกมู่เฉียนซีโจมตีด้วยทักษะโยวหลัวจนกระเด็นลงไปจากลานประลอง ในตอนนี้เหล่าบรรดาผู้ที่ได้เห็นฉากนี้ล้วนแต่นิ่งอึ้งตะลึงค้างพูดอะไรไม่ออกกันสักคน
ปัง ปัง ปัง!
กู้ไป๋อีก็ได้โจมตีทุกคนจนกระเด็นออกไปจากลานประลองเช่นกัน
คนบนลานประลองอื่น ๆ ยังคงต่อสู้กันอยู่ แต่บนลานประลองหมายเลขหนึ่งกับหมายเลขสามในตอนนี้เหลือเพียงแต่คนสองคนแล้ว
รูปร่างหน้าตาของทั้งสองนั้นงดงามอย่างไร้ที่เปรียบ และความแข็งแกร่งที่วิปริตนั้นก็ทำให้ผู้คนต่างตกตะลึงจนตาค้าง
สำหรับการประลองในรอบแรก ท่านเจ้าเมืองของเมืองขั้นสำนักนิกายระดับสองที่ไม่ได้สนใจอันใดเหล่านั้น ในตอนนี้กลับมองไปที่พวกเขาสองคนด้วยดวงตาที่เปล่งประกาย
“สองคนนี้มีความสามารถสูงจริงเชียว!”
“พลังวิญญาณอ่อนแอเกินไป แต่ทักษะกระบี่กับทักษะวิญญาณกลับโดดเด่นมาก ทำให้พวกเขาสามารถเอาชนะศัตรูหลายคนได้อย่างง่ายดาย”
“สองคนนี้อายุยังน้อย แต่กลับมีความแข็งแกร่งถึงเพียงนี้ พรสวรรค์ช่างเป็นปรปักษ์กับสวรรค์จริง ๆ”
รองเจ้าเมืองตงกัวเห็นเช่นนี้ก็หรี่ตายิ้ม จากนั้นจึงประกาศว่า “เมืองเหลย เมืองเหยียน ผ่านการประลองในรอบแรก”
เมื่อได้ยินคำประกาศของรองเจ้าเมืองตงกัวเช่นนี้แล้ว ทุกคนก็เชื่อว่านี่คือความจริง
ท่านเจ้าเมืองเหล่านั้นที่พ่ายแพ้ตอนนี้สีหน้าดำคล้ำขึ้น พวกเขาพ่ายแพ้แล้ว
อีกอย่างพวกเขาแต
