่ละเมืองส่งคนขึ้นไปเพียงคนเดียวก็ถูกพวกเขาสองคนฆ่าแล้ว
นึกไม่ถึงว่าเมืองเหลยกับเมืองเหยียนจะผ่านแล้ว เมืองเล็ก ๆ สองเมืองนี้ไม่พ่ายแพ้ ท่านเจ้าเมืองหู่ก็โกรธเกรี้ยวเดือดดาลขึ้นมาทันที เขาลงมือด้วยความโหดเหี้ยมมากยิ่งขึ้น
ครั้นแล้วคู่ต่อสู้ที่ตกอยู่ในกำมือของเขาก็ถูกเขาฆ่าตายด้วยความโหดเหี้ยม
เนื่องจากการโจมตีอย่างบ้าคลั่งของท่านเจ้าเมืองหู่ เมืองหู่เสี้ยวจึงได้รับชัยชนะไปอย่างรวดเร็ว
รองเจ้าเมืองตงกัวประกาศขึ้นว่า “เมืองหู่เสี้ยว ผ่านการประลองในรอบแรก!”
ท่านเจ้าเมืองชางยิ้มกับมู่เฉียนซีพลางกล่าว “ขอแสดงความยินดีด้วย ยินดีด้วย!”
พลันนั้นเจ้าเมืองหู่ก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยเจตนาแห่งการสังหาร สายตาคู่นั้นจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซีและกู้ไป๋อี
“พวกเจ้าผ่านการประลองก็ดีแล้ว ข้าจะได้บดขยี้สมองของพวกเจ้าให้แหลกบนลานประลอง”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ท่านเจ้าเมืองหู่ ท่านอย่าได้กล่าววาจาใหญ่โตจนเกินไปนักเลย เมื่อถึงเวลาหากบดขยี้สมองคนอื่นให้แหลกไม่ได้ แต่ตนเองกลับถูกบดขยี้เสียเอง มันจะได้ไม่คุ้มเสีย”
ท่านเจ้าเมืองหู่กล่าว “นี่เจ้าว่าอันใดนะ?!”
มู่เฉียนซีกล่าวเย้ยหยันว่า “ท่านเจ้าเมืองหู่ ท่านอายุมากโขจนไม่รู้จะมากเช่นไรแล้ว หูยังมาไม่ดีเช่นนี้อีก ช่างน่าเวทนายิ่งนัก!”
“เวทนาอย่างนั้นเหรอ นี่เจ้ากล้าว่าข้าน่าเวทนา…” ท่านเจ้าเมืองหู่อยากจะพุ่งเข้าไปฉีกปากมู่เฉียนซีจริง ๆ
ในตอนนี้
