รองเจ้าเมืองตงกัวก็รีบเข้ามาไกล่เกลี่ย “ท่านเจ้าเมืองหู่ ที่นี่คือเมืองซีเจว๋ ได้โปรดท่านอย่าได้ลงมือนอกลานประลองเลย อย่างไรเสียความสามัคคีก็คือสิ่งล้ำค่าที่สุดนะ!”
“ความสามัคคีเป็นสิ่งล้ำค่า! สาวน้อยผู้นี้รนหาที่ตายชัด ๆ ท่านยังจะให้ข้าสามัคคีอีกอย่างนั้นเหรอ!”
ท่านเจ้าเมืองหู่โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นแล้วจริง ๆ ดวงตาเขาจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซีจนแทบจะถลนออกมาก็มิปาน
รองเจ้าเมืองตงกัวกล่าว “ท่านเจ้าเมืองหู่ ถึงแม้ว่าท่านจะไม่เห็นแก่หน้าข้า ท่านก็เห็นแก่ท่านเจ้าเมืองของพวกเราด้วยเถอะ”
เมืองซีเจว๋ให้ความสนใจกับฝ่ายนี้แล้ว ถึงอย่างไรเสียมู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีก็สามารถเอาชนะคู่ต่อสู้จนผ่านรอบแรกได้ ช่างทำให้ทุกคนทึ่งเสียจริง จะไม่สนใจพวกเขาก็ไม่ได้
ท่านเจ้าเมืองหู่จำต้องยับยั้งอารมณ์เอาไว้ เขากล่าวอย่างดุร้ายว่า “ทางที่ดีพวกเจ้าภาวนาอย่าให้ได้เจอข้าในรอบที่สองก็แล้วกัน มิเช่นนั้นแล้ว ข้าจะฉีกเนื้อพวกเจ้าออกเป็นหมื่น ๆ ชิ้นแน่!”
อีกเจ็ดเมืองที่เหลือก็ได้รับชัยชนะแล้วเช่นกัน การประลองในรอบแรกวันนี้ก็ได้จบลงแล้ว
ท่านเจ้าเมืองซีเจว๋กล่าว “การประลองในวันนี้ได้จบลงแล้ว วันพรุ่งจะเริ่มการประลองในรอบที่สอง วันนี้ทั่วทั้งเมืองซีเจว๋ได้เตรียมการป้องกันเอาไว้แล้ว จะไม่มีนักฆ่าใดใดอย่างแน่นอน ทุกท่านเชิญพักผ่อนได้อย่างเต็มที่!”
และค่ำคืนนี้ก็ได้ผ่านไปด้วยดีจริง ๆ
เช้าวันต่อมา การประลองของเมืองขั้นสำนักน
