ี่จะมาลอบสังหาร”
มู่เฉียนซีกล่าว “เป้าหมายของการลอบสังหารก็เพื่อที่จะกำจัดคู่แข่งของเมืองบางเมืองที่พวกเขาเลือกเอาไว้แล้วก็เท่านั้น”
“ท่านหมายถึง!” เจ้าเมืองชางตะลึงงัน
“อื้ม! รีบพักผ่อนเถิด! บางทีในวันรุ่งขึ้นอาจจะมีละครสนุกให้ดู” ในเมื่อเจ้าเมืองชางไม่เป็นอะไร มู่เฉียนซีกับกู้ไป๋อีก็ได้จากไป
วันรุ่งขึ้นข่าวการลอบสังหารตัวแทนของเมืองใหญ่ต่าง ๆ ได้กระจายออกไป เหล่าคนที่มิได้ระแวดระวังก็ได้หายไปจากเมืองซีเจว๋อย่างสิ้นเชิง
เจ้าเมืองซีเจว๋โกรธกริ้วเป็นอย่างมาก “เกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร?”
“เฝ้าระวังทั้งเมือง เฝ้าระวัง!”
แม้ว่าผู้ที่ตายไปล้วนแต่เป็นคนของเมืองที่อ่อนแอ ในทุ่งรกร้างแห่งนี้ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอเป็นอาหาร การถูกฆ่าไปก็โทษได้แต่เพียงว่าพวกเขามีพลังความสามารถที่ไม่แข็งแกร่งพอ
แต่การมาฆ่าแขกที่เขาเชิญมายังเมืองซีเจว๋นั้นนับเป็นการท้าทายอำนาจของเขาอย่างมาก ช่างรนหาที่ตาย!
ด้วยเพราะมีคนตายไปเป็นจำนวนมาก วันต่อมาทุกคนก็ได้มารวมตัวกันค่อนข้างช้า
ตำแหน่งที่นั่งที่ทางจวนเจ้าเมืองซีเจว๋ได้จัดเตรียมเอาไว้ให้จึงเกิดที่ว่างขึ้นมาเป็นจำนวนไม่น้อย
เจ้าเมืองซีเจว๋แสดงถึงความเจ็บช้ำใจเป็นอย่างมากที่มีคนจำนวนไม่น้อยถูกฆ่าตายในเมืองซีเจว๋ จากนั้นก็ได้ประกาศกฎของการประลองในครั้งนี้
เพื่อให้มั่นใจว่าการแข่งขันครั้งนี้จะเป็นธรรม ทั้งเมืองขั้นสำนักนิกายระดับหนึ่งและระดับสองล้วนแต่มีส
