สินใจว่าจะจัดการประลองขึ้น หากเมืองใดได้อันดับที่หนึ่ง เช่นนั้นก็สามารถที่จะกลายเป็นผู้ที่ควบคุมทางทิศตะวันตกได้ และกลายเป็นผู้นำทัพ
เมื่อได้ยินข่าวนี้ เย่เฉินก็ได้ไปหามู่เฉียนซี
“นายท่าน นึกไม่ถึงเลยว่าการปล่อยข่าวของสำนักขวางโซ่วออกไปจะทำให้พวกเขามีปฏิกิริยาตอบรับเช่นนี้ นี่มันเป็นโอกาสแก่เรา”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเฉยเมย “เจ้ามั่นใจขนาดนั้นเลยหรือ? ว่าเมืองขั้นสำนักนิกายระดับหนึ่งเมืองหนึ่งจะสามารถทำให้ทั้งภาคตะวันตกของทุ่งรกร้างยอมสวามิภักดิ์ได้”
เย่เฉินกล่าว “ถ้าหากว่านายท่านยังไม่กลับมาละก็ แน่นอนว่าข้าก็ไม่มีความมั่นใจนี้หรอก แต่ทว่าท่านกลับมาแล้ว เช่นนั้นข้าเชื่อว่าจะสามารถทำได้อย่างแน่นอน”
“เตรียมตัวเดินทางไปเมืองซีเจว๋กันเถอะ! ถึงเวลาที่จะต้องยึดพื้นที่ทางตะวันตกของทุ่งรกร้างแล้ว”
เย่เฉินพยักหน้ากล่าว “ขอรับ!”
เมืองใหญ่ขั้นสำนักนิกายระดับสองได้ร่วมมือกันขึ้นมาแล้ว หากทันทีที่มีเมืองใดไม่ตอบตกลงในการตัดสินใจในครั้งนี้ละก็ เช่นนั้นก็รอที่จะโดนล้างบางได้เลย พวกเขาจะไม่เกิดความเมตตาและอ่อนมือให้เป็นแน่
ดังนั้นเมืองทั้งหมดที่มีมากกว่าร้อยในภาคตะวันตกไม่มีใครที่จะกล้าไม่เห็นพ้องตกลง
วันเวลาในการเดินทางไปประลองยังเมืองซีเจว๋ได้ถูกกำหนดไว้เรียบร้อยแล้ว เย่เฉินและเจ้าเมืองเหยียนที่ได้รับคำเชิญก็เตรียมตัวออกเดินทาง
“พี่เย่ ท่านพ่อ ข้าเองก็อยากไปด้วย”
เมื่อถูกพวกเขาทอดทิ้งเอาไว้ เหยีย
