มู่เฉียนซีกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ “จิ่วเยี่ย เจ้าไม่คิดว่าทุกครั้งที่ถูกสุ่ยจิงอิ๋งบังคับส่งตัวกลับไปมันน่าอายบ้างหรือ?”
“การได้ใกล้ชิดกับซีมากขึ้น แม้จะถูกบังคับส่งตัวกลับไปข้าก็ยอม”
การพัวพันที่โหมกระหน่ำดั่งพายุฝนจะไม่ยอมหยุดลงจนกว่าความตายจะมาเยือน
จิ่วเยี่ยเพิ่งจะได้ลิ้มรสความหวาน สุ่ยจิงอิ๋งผู้เป็นมารบ้าคลั่งในการปกป้องก็ได้ทำตามหน้าที่โดยไม่เห็นแก่ความสัมพันธ์ส่วนตนและส่งจิ่วเยี่ยกลับไปยังแดนนรก
เมื่อเห็นสภาพของมู่เฉียนซี สุ่ยจิงอิ๋งก็กล่าวถามขึ้น “ซีเอ๋อร์ ไม่เป็นอะไรกระมัง!”
มู่เฉียนซีกล่าว “มีหยกเย็นศักดิ์สิทธิ์อยู่ จิ่วเยี่ยยังค่อนข้างมั่นคง มาตอนนี้มีข่าวคราวเกี่ยวกับคัมภีร์หมื่นคำสาปส่วนนั้นของเผ่ามังกรแล้ว รีบหาคัมภีร์หมื่นคำสาปให้พบจิ่วเยี่ยกับข้าก็จะไม่เป็นอะไรหรอก”
สุ่ยจิงอิ๋งกล่าว “อื้ม!”
หลังจากที่จิ่วเยี่ยจากไปแล้ว คู่ซ้อมของมู่เฉียนซีก็ได้เปลี่ยนเป็นกู้ไป๋อี
ระยะเวลาหนึ่งเดือนผ่านไปอย่างรวดเร็ว มู่เฉียนซีได้ไปจับชีพจรให้กับปู่ตงหวง จากนั้นก็ไปยังห้องปรุงยาแล้วสกัดยาออกมาจำนวนไม่น้อย
นั่นทำให้ตงหวงรู้สึกปวดใจเป็นอย่างมาก “ซีเอ๋อร์ ข้าผู้เป็นผู้เฒ่าทำให้เจ้ากังวลใจเสียแล้ว เจ้าเองก็ต้องพักผ่อนให้ดี ๆ การสกัดยานั้นสิ้นเปลืองพลังนัก! แต่เจ้ากลับสกัดออกมาทีเดียวเสียมากมายเช่นนี้”
มู่เฉียนซีกล่าว “ท่านปู่ตงหวง ข้าไม่เป็นไรจริง ๆ”
“นี่เป็นยาบำรุงร่างกายที่ให้ท่าน เช้ากล
