ไม่ง่ายเลยกว่าที่จะทำให้ราชาจิ่วเยี่ยสงบลงมาได้ มู่เฉียนซีจึงได้เริ่มกล่าวเกี่ยวกับสิ่งที่ได้รับมาในครั้งนี้
“ข้าได้กุญแจเทพเผ่ามังกรมาแล้ว ขอแค่เพียงหาที่ที่เผ่ามังกรอาศัยอยู่พบ พวกเราก็จะสามารถได้มาซึ่งเศษส่วนหนึ่งของคัมภีร์หมื่นคำสาป”
นี่เป็นการได้มาที่น่าตะลึงยิ่งนัก มู่เฉียนซีดีใจเป็นอย่างมาก
ถ้าหากว่าส่วนนั้นของคัมภีร์หมื่นคำสาปจากเผ่ามังกรมีวิธีการแก้คำสาปของจิ่วเยี่ยอยู่ละก็ เช่นนั้นก็จะสามารถแก้คำสาปที่อยู่ติดตัวของจิ่วเยี่ยได้
เรื่องดี ๆ เช่นนี้ แต่ใบหน้าของจิ่วเยี่ยกลับไร้ซึ่งการแสดงออกมาแม้แต่น้อย
“ซีต้องจำเอาไว้ว่าไม่มีอะไรที่จะสำคัญไปมากกว่าซี ถ้าหากว่าซียังกล้าที่จะเสี่ยงอันตรายเช่นนี้ต่อไป ข้าคงปล่อยเจ้าไปไม่ได้”
เขากล่าวอย่างหนักแน่น ใบหน้าที่งดงามนั้นได้กลายเป็นเป็นแข็งกระด้างและเย็นชา
“เรื่องการค้นหาเผ่ามังกรนั้นให้ข้าจัดการเอง”
มู่เฉียนซีรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ฝ่าผ่านอันตรายมาเป็นร้อยพันมันไม่ง่ายเลยที่จะหาสิ่งของที่สำคัญเช่นนี้ได้ แต่กลับมาถูกดุว่าเป็นการใหญ่ ซ้ำจิ่วเยี่ยยังไม่ยินดีอีก
จิ่วเยี่ยจูบลงไปที่ริมฝีปากของมู่เฉียนซีเบา ๆ และมองดูใบหน้านั้นที่กำลังน้อยใจของนาง เขาเองก็ไม่สามารถที่จะใจแข็งต่อไปได้อีก
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงอันแหบแห้ง “ข้าเป็นห่วงซี ปวดใจเพราะซี เช่นนั้นแล้วจงอย่าได้ไปเสี่ยงอันตราย”
เรื่องในครั้งนี้มันเกินกว่ากำลังของนางไปมากมายนัก มันช่างอัน
