่าพวกเขามาถึงแล้ว เถ้าแก่จึงได้เปิดประตูแล้วกล่าว “ยิน…”
ไม่ทันที่คำพูดของเขาจะได้ออกจากปาก ดวงตาสีฟ้าอันเยือกเย็นของจิ่วเยี่ยก็ได้มองไปทางเขา ทำให้เขากล่าวอะไรไม่ออก
เถ้าแก่นั้นรู้สึกตกใจเล็กน้อย เขาควบคุมหอดำมานานพบเจอผู้ที่แข็งแกร่งมาก็ไม่น้อย แต่ผู้ที่อันตรายเช่นนี้เขานั้นไม่เคยพบเห็นมาก่อน
ในตอนนี้เอง ชายผู้มีอายุในชุดคลุมยาวสีขาวก็ได้เข้ามา
เส้นผมของเขานั้นได้กลายเป็นสีขาวไปแล้วกว่าครึ่ง
อายุของเขานั้นไม่มากไม่น้อย แต่ก็สามารถที่จะมองออกได้ว่าหน้าตาของเขาในตอนที่เป็นรุ่นหนุ่มนั้นไม่เลวเลย
เขาเดินเข้ามา บาทานั้นมิได้เหยียบย่างอยู่บนพื้น ชุดสีขาวที่เขาสวมใส่ปลิวไสวลอยลมอย่างแผ่วเบาราวกับเทพเทวาก็มิปาน
คนผู้นี้มิธรรมดา สีหน้าของจิ่วเยี่ยเย็นชาในทันที
สายตาของเขามองไปยังมู่เฉียนซีที่อยู่ในอ้อมอก ในสายตาของเขาส่องประกายวาบออกมา “เจ้าหนุ่ม ส่งตัวเด็กสาวในอ้อมกอดผู้นั้นมาให้ข้า”
กล้าที่จะมาเอาตัวผู้ที่เป็นแก้วตาดวงใจของจิ่วเยี่ย เช่นนั้นเป็นการที่ทำให้จิ่วเยี่ยโกรธเกรี้ยวอย่างแน่นอน
เขาจะไม่ส่งตัวให้อย่างแน่นอน!
“อีกทั้งคนผู้นั้นจะต้อง ตาย!
.
.
