ียงเย็นชา “ราชทินนามเฮย ฆ่าเสีย ข้าไม่อยากจะเก็บผู้รอดชีวิตเอาไว้!”
“รับทราบ!” ทันใดนั้นราชทินนามเฮยก็ได้ฆ่าเขาเสียอย่างเหี้ยมโหด
มู่เฉียนซีกล่าว “ไป๋อีต้องการรักษา พาเขาไปพักผ่อน”
บัดนี้หลงฉือได้ตายไปแล้ว เมืองเฮยตูเองก็มิได้อันตรายดังก่อนหน้านี้แล้ว ดังนั้นมู่เฉียนซีก็เลยจะอยู่รักษาบาดแผลเสียที่นี่ก่อน
ในตอนนี้เอง จิ่วเยี่ยได้นำมู่เฉียนซีเข้าไปไว้ในอ้อมอก
“ซีมาถึงสถานที่อันตรายเช่นนี้เลย?” จิ่วเยี่ยกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำ
มิเพียงแค่มาเท่านั้น อีกทั้งยังปะทะเข้ากับคนของเผ่าคำสาปเสียด้วย
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าดีใจยิ่งนักที่ข้ามาที่นี่ ข้าได้สิ่งที่ไม่ธรรมดาเป็นอย่างมากมาสิ่งหนึ่ง จิ่วเยี่ยเจ้าอยากจะรู้หรือไม่?”
จิ่วเยี่ยโน้มตัวเข้าไปใกล้มู่เฉียนซีแล้วกล่าว “ข้าไม่อยากรู้ข่าวดีอะไรทั้งนั้น ข้า…”
“เพียงแค่อยากจูบเจ้า!”
“อื้อ!” ทันทีที่จูบลงไปนั้น จิ่วเยี่ยก็ได้ช่วงชิงเอาอากาศของนางไปเสียจนหมด
มู่เฉียนซีไร้เรี่ยวแรงเป็นอย่างมาก เจ้าหมอนี่ไม่ออกไพ่ตามหลักธรรมดาทั่วไปเลยสักนิด!
.
.
