็นใบหน้าที่โหดร้ายขึ้นมาและพุ่งไปทางจิ่วเยี่ย
“ในที่นี้ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใคร! พลังความสามารถนั้นจะถูกจำกัดเอาไว้ที่ระดับจักรพรรดิแห่งภูตขั้นที่เก้าสูงสุดเท่านั้น เจ้าไม่ใช่คู่ต่อสู้ของข้าอย่างแน่นอน” หลงฉือยิ้มเยาะ
“ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมดปลวกเช่นเจ้า เจ้าคิดว่าเป็นไปได้หรือ?”
เงาร่างสีดำได้ขยับกายอย่างรวดเร็ว จิ่วเยี่ยได้ก้าวออกไป!
พลังอันมืดมนที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่งอย่างได้พุ่งเข้าไปทางหลงฉือเช่นกัน
มิผิดที่พลังความสามารถของจิ่วเยี่ยนั้นได้ถูกจำกัดเอาไว้แล้ว แต่พลังวิญญาณที่เขามีพร้อมทั้งพลังทำลายล้างนั้นช่างน่าตกตะลึงยิ่งนัก
“อ๊าก!” เมื่อถูกพลังของจิ่วเยี่ยโจมตีเข้าไปก็ไม่มีที่ให้หลงฉือนั้นได้ตอบโต้เลยแม้แต่น้อย
เขาเบิกตากว้างโพลงแล้วกล่าว “เป็นไปได้อย่างไร? เจ้า…เจ้าเป็นใครกันแน่? หรือว่า…หรือว่าเจ้า…เจ้าคือ…”
จากนั้นเงาร่างของหลงฉือก็ได้ถูกความมืดมิดทำลายไปอย่างสมบูรณ์
ราชทินนามเฮยเองก็รู้สึกหวั่นกลัวเล็กน้อย เมื่อครู่นี้ฝ่าบาทหลงฉือนั้นมีพลังเกินขอบเขตที่ยากที่จะต้านทานไปแล้ว และเห็นได้ชัดว่าบุรุษผู้นี้ก็ได้ถูกจำกัดขีดพลังความสามารถไปแล้วเช่นกัน แต่เขากลับสามารถแค่เพียงโบกสะบัดมือก็ทำให้หลงฉือนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอยได้
ช่างวิปริตอะไรเช่นนี้!
“นายท่าน ข้ารู้ผิดแล้ว” เมื่อฝ่าบาทหลงฉือนั้นได้สิ้นชีพไปแล้ว มาตอนนี้ราชทินนามล่วนจึงทำได้เพียงแต่คุกเข่าอ้อนวอน
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเส
