็ก ๆ ขึ้นมา
ฟึ่บ! เปลวเพลิงนั้นได้ตกไปอยู่บนเสื้อผ้าอาภรณ์ของเขาและเกิดการลุกไหม้
แควก! เมื่อเสื้อผ้าของตนได้ติดไฟขึ้นมา หลงฉือก็ได้ฉีกมันออกไปในทันที
เขามองไปทางมู่เฉียนซีอย่างชั่วร้ายแล้วกล่าว “นึกไม่ถึงเลยว่าการโจมตีของเจ้าจะสามารถทำลายเสื้อผ้าของข้าได้ ช่างนอกเหนือความคาดหมายเสียจริง ข้าไม่เชื่อว่าอาวุธวิญญาณป้องกันของเจ้าจะสามารถปกป้องเจ้าได้อยู่ตลอด”
เมื่อหลงฉือลงมืออีกครั้งก็พลันมีเสียงอันเย็นยะเยือกและโหดเหี้ยมลอยมา
“ข้ามาแล้ว เจ้าคิดว่ายังจะต้องใช้เครื่องป้องกันมาป้องกันอีกหรือ?”
แสงสีฟ้าอ่อนได้ปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของมู่เฉียนซี เงาร่างที่สูงใหญ่นั้นก็ได้ปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของนางเช่นนี้ และกันอันตรายทุกสิ่งอย่างให้แก่นาง
จิ่วเยี่ยมาแล้ว สุ่ยจิงอิ๋งได้ป้องกันการโจมตีที่แข็งแกร่งให้แก่มู่เฉียนซีถึงสองหน เขาเองที่มีชิ้นส่วนของสุ่ยจิงอิ๋งอีกชิ้นส่วนหนึ่งไฉนเลยจะรับรู้มิได้
“เจ้าเป็นใครกัน?” หลงฉือมองบุรุษตรงหน้าผู้สวมหน้ากากผีที่ราวกับเทพมารก็มิปาน
การมาถึงของจิ่วเยี่ยทำให้กู้ไป๋อีโล่งอก
ราชาจิ่วเยี่ยมาถึงแล้ว เช่นนั้นก็ควรที่จะสามารถรับมือกับหลงฉือได้แล้วกระมัง!
สายตาของจิ่วเยี่ยจับจ้องที่ตัวของหลงฉือ “คนของเผ่าคำสาปมีกลิ่นอายที่ทำให้ข้าขยะแขยงอยู่อย่างหนึ่ง”
“เจ้า…เจ้ารู้…”
“วันนี้ไม่ว่าเจ้าจะเป็นใครก็ไม่สามารถหยุดยั้งมิให้ข้าคว้ากุญแจเทพเผ่ามังกรมาได้” ใบหน้าของหลงฉือกลายเป
