ียนซีได้ขว้างยาทั้งหมดที่มีออกไปอย่างบ้าคลั่ง!
บึ้ม! ห่อพิษและกระสุนพิษแต่ละชนิดได้ถูกปล่อยออกไปอย่างเอาเป็นเอาตาย
“มังกรวารีพิฆาต!”
“บัวแดงพิฆาต!”
“ทักษะโยวหลัว!”
ระหว่างแสงสายฟ้าและศิลาเพลิง มู่เฉียนซีได้ใช้ทุกกระบวนท่าที่นางมีออกมาเพื่อโจมตีหลงฉือจนหมด
“แค่ก แค่ก แค่ก!”
ด้วยระดับที่ต่างชั้น ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะได้งัดไม้ตายที่เก็บงำเอาไว้ออกมา แต่ก็ยังคงทำอะไรหลงฉือไม่ได้อยู่เช่นเดิม
เขาก้าวออกมาก้าวใหญ่ ๆ แล้วพุ่งออกมาจากหมอกควันพิษนั้น
“ลูกเล่นเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ เจ้าทำอะไรข้าไม่ได้หรอก”
“ครานี้ข้าจะต้องให้สาวน้อยคนงามได้เห็นเลือดเสียหน่อย” จากนั้นดาบนั้นก็ได้ฟาดฟันเข้าไปอีกรอบ
มู่เฉียนซีกุมกระบี่มังกรเพลิงเอาไว้แน่นพร้อมกล่าว “มังกรเพลิง จงสู้จนถึงท้ายที่สุด!”
นางมีชิ้นส่วนของสุ่ยจิงอิ๋งอยู่สองชิ้น ซึ่งสามารถรับการโจมตีที่แข็งกล้าให้นางได้สองหน
เมื่อดาบที่คมกริบได้เข้ามาใกล้นางก็ได้ปรากฏแสงสีฟ้าขึ้นมาอีกครั้งหนึ่ง
หลงฉือขมวดคิ้วเล็กน้อย “อาวุธวิญญาณป้องกันที่แข็งแกร่งเช่นนี้กลับสามารถป้องกันการโจมตีของข้าได้ถึงสองหน เป็นของที่ดีจริงเชียว!”
มู่เฉียนซีได้ฉวยโอกาสนี้รวบรวมพลังวิญญาณจากทั้งตัวแล้วใช้กระบวนท่าบัวแดงพิฆาต!
ตูม! ดอกบัวเพลิงสีแดงได้ถูกปล่อยออกไป
หลงฉือโบกมือขึ้น จากนั้นก็ปรากฏเป็นม่านป้องกันขึ้นมาแห่งหนึ่ง เปลวเพลิงที่เผาทำลายล้างได้ทำลายม่านพลังนั้นจนเกิดเป็นรูเล
