ธยิ่งนัก เจ้ามันเป็นสตรีที่เมื่อเห็นบุรุษงามก็ไม่สามารถขยับมือเท้าได้”
ใบหน้าของมู่เฉียนซีมืดครึ้มลง “นี่มันเรื่องอะไรกับอะไรกันแน่?”
กู้ไป๋อีกล่าวขึ้น “คุณหนูใหญ่ ถ้าหากว่าไม่มีหนทางก็จงไปเสียเถิด! คำสาปบนตัวข้า ถ้าหากว่าไม่สามารถออกไปได้ ข้าไม่อยากที่จะทำให้ท่านลำบากไปด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าว “เสี่ยวไป๋จงเชื่อข้า พวกเราสามารถออกไปด้วยกันได้”
อาถิงก็รู้ว่าหากทันทีที่ผู้ทำพันธสัญญาบัดซบผู้นี้ตัดสินใจอะไรลงไปแล้วก็ไม่สามารถที่จะโน้มน้าวนางให้กลับใจมาได้ ในที่สุดเขาก็ยอมแพ้นาง
เขาไม่สามารถปล่อยให้นางติดอยู่ในที่แห่งนี้ เพราะพี่สาวของเขาคงได้ตีเขาตาย
ลำแสงสีเขียวอ่อนลำแสงหนึ่งได้ระเบิดออกมา เด็กหนุ่มผู้ที่ดูใสสะอาดเหมือนดั่งดวงวิญญาณเดินออกมาจากในนั้น
การปรากฏตัวขึ้นของเด็กหนุ่มผู้นี้กลับมิได้ทำให้บนใบหน้าของกู้ไป๋อีเกิดความเปลี่ยนแปลงมากเท่าใดนัก แต่อาถิงยังถลึงตามองเขาด้วยความโกรธเกรี้ยวไปคราหนึ่ง จากนั้นก็ได้กล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หน้าตาก็ไม่เท่าไรนี่!”
.
.
